บทที่244 คนที่น่าสงสารมักจะมีอะไรไม่ดีแฝงไว้เสมอ

“หนูเหนื่อยแล้ว อยากไปพักสักหน่อย”

“ไปเถอะ ไปเถอะ นอนเยอะๆ”มีสติหน่อย ตอนนี้ใจร้อนเกินไป สิ่งที่ทำออกมาน่าจะตัดสินใจผิด “รีบไปเถอะ”

มองส่งถังจิงขึ้นไป

เห็นหล่อนออกไปพ้นสายตา นายท่านถังเลยพูด

“ตู้โป๋เหวินล่ะว่าไง？

บทที่245 ปฏิรูปทัศนคติทั้งสาม

“หึ！ฉันจะไปถามเขา”เฉาซวนก้าวเท้ายาวเดินไปหาฉินลี่เยี่ย

เฉียวอวี่ถงยืนส่ายหน้าอยู่ไกลๆ

พูดขึ้นมาเฉาซวนก็ถือว่าเป็นคนประหลาดคนนึง

ทุกครั้งที่ตัวเองเจอหล่อนก็ต้องปฏิรูปทัศนคติทั้งสาม

“ลี่เยี่ย เฉียวอวี่ถงบอกว่าคุณล้มละลาย จริงไหม？”นี่

บทที่246 เมาแล้วพูดความจริง

ตอนเย็นประมาณห้าโมงเฉียวอวี่ถงกับซือฉีแยกกัน เรียกรถไปบริษัทของฉินลี่เยี่ย ไม่ได้เข้าไปข้างในแต่นั่งรอที่ม้านั่งตรงลานกว้างข้างนอก

ก็แค่กลัวว่าตัวเองเข้าไปแล้วจะรบกวนฉินลี่เยี่ยที่ทำงานอยู่

รอมาครึ่งชั่วโมงแล้ว เลยเปิดเวยป๋อกับโมเม้นต์ดูไปเรื่อยๆ