บทที่ 227 บทสนทนาที่อบอุ่น

“เสี่ยวจิ่นขอโทษ” ฉินลี่เยี่ย สงบอย่างยิ่ง

“ผมไม่ทำ! ผมไม่ได้ทำผิด ทำไมต้องขอโทษ!” เสี่ยวจิ่นเป็นเด็ก แต่ไม่ใช่คนที่ปล่อยให้คนอื่นรังแกได้ “ผู้หญิงไม่ดี!”

เธอร้องไห้ยิ่งขึ้น “ลี่เยี่ยคุณไม่ต้องว่าเด็กแล้ว ไม่เป็นไร ตอนนี้เด็กก็ไม่เป็นไรแล้ว”

เสี่ยวจิ่น

บทที่ 228 งานเลี้ยงวันเกิด

เฉาซวนไม่พอใจต่อความอยุติธรรม

ตนเองจากไปกี่ปีมานี้ ฉินลี่เยี่ยเปลี่ยนไปอย่างมาก? ราวกับเป็นคนละคน

แม้ว่าจะย้อนเวลากลับไปเมื่อห้าปีก่อน แต่ ฉินลี่เยี่ยในตอนนั้นก็ไม่ได้ใส่ใจตนเองได้เท่ากับที่ทำกับเฉียวอวี่ถงในเวลานี้

ท้ายที่สุด ฉินลี่เยี่ย ก็เปลี่ยนไปแล

บทที่ 229 ทำแท้งเด็ก

ฉินฉิงทำตัวตรงไปตรงมา เธอพูดสิ่งที่ตนคิดอยู่ออกมาโดยตรง

“เธอจะถามเรื่องนี้ไปทำไม?” ปฏิกิริยาแรกของสงจื่อหยูนหมายถึงฉินลี่เยี่ย

แต่เธอก็รู้สึกผิดหวังอยู่บ้าง

“ฉันแค่คิดว่ามันน่าเสียดายอยู่บ้างที่พี่ชายกับพี่สะใภ้ของฉันไม่ได้ลงเอยกัน ฉันหวังว่าพวกเขาจะยังสามา