บทที่ 225 ความตาย

“ปู่และย่าทั้งคู่ยังไม่เคยกินซุปหม่าล่า” เสี่ยวจิ่นเป็นเด็กกตัญญู “ตอนกลับไปพวกเราจะเอากลับไปด้วยได้ไหม?”

แต่เพียงสิ่งที่ เฉียวอวี่ถงคิดเอาไว้ก็คือ ฉินลี่เยี่ยไม่เคยกินอีกทั้งยังไม่สามารถยอมรับได้ด้วย แล้วคุณพ่อฉิน คุณแม่ฉินจะสามารถรับได้หรือ?

“พวกเขาจะต้องชอบมันแน่”

บทที่ 226 คู่รัก

จิ่งห้านหมิงเหลือบมองที่ เฉียวอวี่ถงและไม่ได้ตัดสินเริ่มก่อน

“คู่รัก?” เฉียวอวี่ถงกล่าวพร้อมรอยยิ้ม “ใช่ ฉันเป็นคู่รักของเขา!" คนที่สามารถพูดจาได้อย่างเปิดเผยเช่นนี้มีไม่มากนัก

หลังจากได้ยินจิ่งห้านหมิงก็เข้าใจได้อย่างรวดเร็ว ว่ากันว่าบิดาก็คือคนรักในชาติก่อนของลูกสาว

บทที่ 227 บทสนทนาที่อบอุ่น

“เสี่ยวจิ่นขอโทษ” ฉินลี่เยี่ย สงบอย่างยิ่ง

“ผมไม่ทำ! ผมไม่ได้ทำผิด ทำไมต้องขอโทษ!” เสี่ยวจิ่นเป็นเด็ก แต่ไม่ใช่คนที่ปล่อยให้คนอื่นรังแกได้ “ผู้หญิงไม่ดี!”

เธอร้องไห้ยิ่งขึ้น “ลี่เยี่ยคุณไม่ต้องว่าเด็กแล้ว ไม่เป็นไร ตอนนี้เด็กก็ไม่เป็นไรแล้ว”

เสี่ยวจิ่น