บทที่ 220 ถูกทอดทิ้ง

อย่างไรก็ตามเรื่องราวไหนเลยจะง่ายมาก เฉียวอวี่ถงสามารถเห็นได้ทันทีว่าเจิ้งอี้ต้องการสิทธิ์ในการดูแลเสี่ยวจิ่นเพื่อที่จะบรรลุสู่เป้าหมายสูงสุดของเจิ้งอี้ อารมณ์ของเฉียวอวี่ถงพวกเขานั้นก็รู้อยู่บ้าง สำหรับคนที่เคยรังแกเธอมาก่อนจะสามารถยกโทษให้ได้หรือไม่นั่นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง

บทที่ 221 บิดาโดยสายเลือด

"ลี่เยี่ยฉันไม่ได้คิดที่จะสร้างความกดดันให้กับคุณ ฉันแค่หวังว่าคนในครอบครัวของคุณจะยอมรับฉันบ้าง เพื่อที่ฉันจะได้สามารถแบ่งเบาภาระกับคุณได้" เฉาซวนใกล้จะร้องไห้ออกมา

กู้เจ๋ออวี่และ ฉินฉิงทำตัวราวกับไร้ตัวตน พวกเขาตั้งหน้าตั้งตาทานข้าว ราวกับว่าไม่ได้ยิน ไม่ได้เห็นอ

บทที่ 222 เฉลิมฉลองสักหน่อย

อันที่จริงคำพูดอันฟังแล้วแสนจะชอบธรรมของสงจื่อหยูนนั้น ในความเป็นจริงแล้วก็ไม่ใช่คนที่ไม่นึกถึงจิตใจผื่นแต่อย่างใด

“ครั้งที่แล้ว ปี่เต๋อพานเป็นคนพาเธอกลับบ้านนี่? เกิดอะไรขึ้นระหว่างพวกเธอ?" เฉียวอวี่ถงยิ้มอย่างคลุมเครือ “ฉันว่าพวกเธอสองคนหากลงเอยกันได้คงวิเศษสุ