บทที่ 209 หย่ากันเถอะ

“ถงถง ยังไม่ได้ทานข้าวเย็นใช่ไหม? ชั้นล่างมีร้านอาหาร พวกเราไปทานด้วยกัน” เฉียวอวี่ถงเดินไปโรงแรมด้วยกัน แม่ฉินกระตือรือร้นอย่างมาก “ดูเหมือนว่าไม่มากนะ”

“ดี” ไม่เอาอารมณ์ไม่ดีของตนไปให้คนอื่น

“หม่ามี้ เสี่ยวจิ่นรักคุณนะ” เสี่ยวจิ่นส่งหัวใจให้เฉียวอวี่ถง

เฉ

บทที่210 รุนแรง

“อยู่อีกสักสองสามวันไหม" ฉินลี่เยี่ยมีลางสังหรณ์ ถ้ากลับไปตอนนี้ พวกเขาต้องแย่เเน่ๆ “พวกเรายังไม่ได้ฮันนีมูนเลยไม่ใช่เหรอ"

“ไม่ต้องเเล้ว ระหว่างเราไม่จำเป็นต้องพูดเรื่องพวกนี้” ฮันนีมูนยกเลิกได้เลย ให้เฉาซวน หรือผู้หญิงคนอื่นเลย เธอไม่สามารถที่จะสิ้นเปลืองทรัพยากรได้

“

บทที่ 211 ไม่เมาไม่เลิก

“พ่อบุญธรรม ขอโทษด้วย ผมรีบออกไปและไม่ได้ทักทายคุณเลย” ต้องจัดการเรื่องต่างๆต้องเริ่มจากต้นจนจบ

สิ่งที่คนตรงข้ามพูด ทำให้เจิ้งอี้ประหลาดใจ

ในความทรงจำของเขา จิ่งห้านหมิงไม่เคยก้าวเท้าเข้ามาในแผ่นดินจีน

“พ่อบุญธรรม ฉันได้ยินอะไรผิดไปหรือเปล่า? นายจะมาจริงๆ