บทที่ 196 ฟองเตนโบล

“คุณนอนเถอะ ฉันจะคอยเฝ้าคุณเอง”ฉินลี่เยี่ยช่วยห่มผ้าให้เฉียวอวี่ถง。“คุณก็คิดถึงฉันเหมือนกันใช่ไหม?”

เฉียวอวี่ถงจึงได้พูดออกมาว่า

“ฉินลี่เยี่ยพอได้แล้ว”

ฉินลี่เยี่ยไม่พูดอะไรต่อ

“ก่อนหน้านี้คุณยังอยู่กับผู้หญิงอีกคน，แล้วจากนั้นก็มาพูดคำนี้ต่อหน้าฉันอีก，ค

บทที่ 197 คุณยังเด็ก

“ฉันเห็นเฉาซวน คนนั้นรออยู่ที่เมืองจิ่นเฉิงก็ไม่มีผลประโยชน์อะไร” โล่ฉางหลี่พูดอย่างขุ่นเคือง “ไม่งั้นก็หาวิธีที่จะกำจัดเธอไปให้พ้นซะ” เป็นการตัดปัญหานี้ไป

ก่อนหน้านี้ตอนที่ยังไม่ได้เจอเฉาซวน บางทีอาจจะทนเธอได้มากพอ ปัญหาคือตอนนี้ฉินลี่หยาง ก็คิดว่าที่เธอเสแสร้งออกมาพูด

บทที่ 198 ล้างแค้น

“ถงถง ฉันรู้ว่าคุณเป็นห่วงฉัน” ไม่มีการตอบสนองของเฉียวอวี่ถง นั่นคือสิ่งที่ตัวเองพูดเองเออเอง

“อย่ามายุ่งกับฉัน” เฉียวอวี่ถง ขี้เกียจจะลืมตาขึ้นมา “รีบเก็บข้าวของของคุณกลับประเทศไปหาอดีตแฟนเก่าของคุณเถอะ ฉันไม่มีเวลามาดูแลคุณหรอก”

“แต่คุณเป็นของฉัน คุณไม่ไปฉันจะ