บทที่164ช่วงชีวิตที่เหลือนี้ได้โปรดชี้แนะด้วย2

“ไม่มีอะไรน่าคุย ฉันไม่อยากคุย”ตู้โป๋เหวินหมดอาลัยตายอยากอยากจะละทิ้งทุกสิ่ง

ถังจิงเคยพูดว่าจะอย่าก็ได้ แต่ถึงแม้จะอย่าเขาก็ไม่หวังให้ถังจิงเอาเด็กคนนี้ไว้

ลูกเป็นผู้บริสุทธิ์ เะให้เขาใช้ชีวิตอยู่กับพ่อแม่เลี้ยงเดี่ยว สู้ตัดไฟเสียตั้งแต่

บทที่165 รู้จักความพอเพียงเป็นหนทางแห่งความสุข1

“กลับมาแล้วเหรอ?”

“อื้ม”

ฉินลี่เยี่ยไม่ได้ไล่ถามว่าเกิดอะไรขึ้น ถ้าเฉียวอวี่ถงอยากพูด เธอจะบอกเขาเอง แต่ถ้าเธอไม่อยากบอกเขาก็จะไม่บังคับ

“ถงถง คุณพ่อคุณแม่บอกว่าการเตรียมงานแต่งของเราเหลืออีกไม่เท่าไรแล้ว”

“อ่า……” เธอไม่

บทที่166รู้จักความพอเพียงเป็นหนทางแห่งความสุข2

“เอ๋ ฉันเปล่า ฉันตั้งใจจะพูดว่าคุณลู่ คุณลู่น่ะ” ฉินลี่เยี่ยยิ้มเจื่อนๆ ตอนนี้เฉียวอวี่ถงเป็นเหมือนกับระเบิด ไม่สามารถไปแตะต้องได้ ไม่แน่ว่าพูดแค่ประโยคเดียวก็อาจจะโกรธได้

จิตใจของเธอถูกเฉียวหย่วนรบกวน มีอะไรไม่ดีที่จะยอมรับ

ฉินลี่เยี่ยร