บทที่ 90 เหตุผลอะไร

มองดูท่านผู้ใหญ่ที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอเองตอนนี้ พิมพ์ลดานิ่งงันไป แล้วจึงได้สติกลับมา รีบถามว่า “คุณ คุณจะทำอะไร ฉันจะอาบน้ำ คุณเข้ามาทำอะไรที่นี่!”

ท่านผู้ใหญ่กระพริบตาอย่างซื่อ ๆ ใส ๆ “ผมเข้าห้องน้ำ แน่นอนเพื่ออาบน้ำอ่า!” เขายกมือขึ้นและเริ่มปลดกระดุมเสื้อของเข

บทที่ 91 อุบไว้

อะไร? นั่งรถโดยสาร?

ท่านผู้ใหญ่นายกเทศมนตรีจะนั่งรถโดยสาร?

ได้ยินคำพูดไม่เค็มไม่จืดชืดไม่ยินดียินร้ายนี้พูดออกมาจากปากของจิรฐา พิมพ์ลดาอดที่จะตะลึงไม่ได้ สงสัยบ้างว่าหูของเธอเองจะใช้งานไม่ค่อยดี

“คุณ คุณหมายถึงว่าวันนี้เรานั่งรถโดยสาร?” เบิ่งตาโตทั้งคู่

บทที่ 92 ขออภัย

เอ๋อ...

จิรฐากลั้นสะอื้นไร้วาจา

ครึ่งค่อนวัน เขาจึงได้สติกลับมา เพียงเห็นพิมพ์ลดายิ้ม ไม่รู้ว่าจะตอบเธอกลับไปอย่างไร คลอดลูกจะเจ็บ จิรฐารู้ แต่เขาเป็นเพียงลูกผู้ชาย เขาไม่เคยคลอดลูกมาก่อน ดังนั้นเขาจึงไม่รู้ว่าเจ็บมากแค่ไหน

คุณไม่รู้หรอกว่ามันน่าสงสา