บทที่ 42 คุณคิดต้องการให้ฉันทำอะไร

ดูมือน้อย ๆ ที่จับตนเองไว้ผ่านเสื้อผ้า จิรฐายกศีรษะขึ้น สบสายตาของพิมพ์ลดา

“ตื่นแล้วเหรอ?” เขาไม่ได้ตอบคำถามของเธอ แค่ถาม แล้วนั่งยอง ๆ ตรงหน้าเธอต่อไป ดึงมือของเธอออก แล้วดำเนินภารกิจที่ยังไม่เสร็จของตนต่อ

“เฮ้!” เห็นพยาบาลข้างกายที่มาเปลี่

บทที่ 43 มีนัดกับดยุคโจว

พิมพ์ลดาไม่เคยเป็นคนสอดรู้สอดเห็นหรือสอดแนมในความเป็นส่วนตัวของผู้อื่น ดังนั้นเธอจึงถอนสายตาของเธอหลังจากได้มองไปแวบหนึ่งอย่างรวดเร็วทันที แต่ช่วงขณะที่เธอถอนสายตากลับมา เธอได้เห็นเงาหลังของคนคนนั้น

นั่นใช่เขาเหรอ?

คนนั้นที่ตามเจ้าหน้าที่โรงพยาบาล

บทที่ 44 อรุณสวัสดิ์

ก่อนที่เขาจะนอนลง เขาปิดไฟดวงน้อยที่บนตู้หัวเตียง

จิรฐาค่อยๆยกศีรษะของเธอขึ้น และเอื้อมแขนไปให้เธอหนุนนอน มืออีกข้างอ้อมไปโอบเอวของเธอ และดึงเธอเข้ามาหาตนเองที่นี่ ร่างขยับเข้าใกล้เธอ ให้แผ่นหลังของเธอแนบหน้าอกของตนเอง

พิมพ์ลดาหลับสนิท ไม่พบเห็นประกา