บทที่ 28

บทที่28 ส่งมากันแล้ว ก็ปักหลักลงเถอะ

พื้นที่ช่องว่างอันคับแคบในรถโบรา สองคนนั่งในท่าที่คลุมเครือเช่นนี้ พิมพ์ลดาไม่รู้ว่าจะรับมืออย่างไร หัวใจเธอเต้นโลดยุ่งเหยิงกระสับกระส่าย แต่คนเขาจิรฐาเพียงแค่ยิ้มอย่างสบาย ๆ ครั้งหนึ่ง งุนงงคือเขาปล่อยคางของเธอออกอย่างฉับพลัน ตามมาด้วยเลื่อนตัวออ

บทที่ 29

บทที่29 กลับกลายเป็น

จิรฐาอาบน้ำเสร็จออกมา เห็นประตูห้องนอนยังคงปิดไว้ ก็นั่งลงบนโซฟาก่อน หยิบเอาวารสารข่าวต่าง ๆ ที่อยู่ข้าง ๆ มาอ่านตามสะดวก

เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้นในเวลานี้ เป็นโทรศัพท์ของพิมพ์ลดา โทรศัพท์มือถือของเธออยู่ในกระเป๋า จิรฐาคิดว่าเขาไม่สะดวกที่จะไปร

บทที่ 30

บทที่30 คุณโง่บรม

“อา?”เปิดประตู? พิมพ์ลดามึนงงอยู่กับที่ทันที

ตอนนี้เธอเปลือยเปล่าล่อนจ้อน ทั่วกายไม่ได้สวมอะไร เปิดประตูได้อย่างไร? แต่ญาติมาแล้ว เรื่องนี้เธอก็ลากไม่ได้นานมากนัก!

โยนกระดาษชำระในมือทิ้งลงในถังขยะที่อยู่ด้านข้าง พิมพ์ลดาเงยหน้าขึ้นรื้อหาบนชั้นเสื้