บทที่ 106

บทที่106 เหมือนว่ามี(ลูก)แล้ว

พิมพ์ลดาดิ้นอยู่สองที แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาคืออ้อมกอดที่รัดแรงยิ่งขึ้นของเขา ขณะที่หมดหนทาง เธอจำเป็นต้องหยุดดิ้น ยอมให้จิรฐาพาเธอเดินไปข้างนอก

รถแล่นเข้าเขตชุมชน พวกเขาก็ยังมึนตึงไม่พูดจา เห็นว่าพอลงจากรถพิมพ์ลดาก็เดินทางลิฟต์ ไม่คิดจะรอเขาส

บทที่ 107

บทที่107 ผู้หญิงคนนั้นคือใคร

“ ออกไป! ”

บทที่ได้ยินสองคำนี้ออกจากปากของจันวิภา พิมพ์ลดาพลันมึนงงอยู่ตรงนั้น

“ ฉันบอกให้เธอออกไป! ”

จันวิภาแผดเสียงคำรามออกมาทีหนึ่ง พิมพ์ลดาตกใจจนพลันเบิกตากว้าง

จิรฐาพลันเอาตัวเข้ามาขวางด้านหน้าเธอ กอดรัดเธอไว้ในอ้อมอกแ

บทที่ 108

บทที่108（1） คุณสบายดีมั้ย

เวลานี้ จะเป็นใครได้นะ?

ภูมิหลังตระกูบพยุงพงษ์มีความพิเศษ ห้ามไม่ให้คนมาส่งของขวัญอย่างถึงที่สุด ก็เพราะเหตุนี้ ท่านผู้เฒ่าตระกูลพยุงพงษ์จึงจะจัดงานฉลองวันเกิดที่คฤหาสน์เก่าตระกูลพยุงพงษ์ เพราะที่นี่ค่อนข้างตั้งอยู่ในที่ลับตาคน ยิ่งไปกว่านั้นคือคน