บทที่ 52 การประกาศตามจีบของอรรถพล

�่าๆ ป้าเข้าใจแล้ว นายวางใจเถอะ ป้าหน่ะเป็นคนเข้าใจอะไรง่าย ขอแค่ความรักของพวกเธอของทั้งสองราบรื่น ป้าก็ไม่มีปัญหาใดๆ...” คุณวาสนายิ้มกระหยิ่มทำท่าทางเข้าอกเข้าใจ ดวงตาทั้งสองข้างหยุดค้างอยู่ที่ปสันน์ จ้องจนเขาขุนลุกซู่เป็นหนังไก่ เส้นทางการไปโรงแรมในครั้งนี้ แหกไฟแ

บทที่ 53 อรรถพลรายงานสถานการณ์กับสุวิทย์

ลังจากเพ็ญจิตไปถึงที่ห้องหนังสือ ก็รออยู่พักหนึ่ง อรรถพลถึงจะลงมา

“เพ็ญจิต เธอเกลียดพี่ขนาดนี้เลยหรอ?” อรรถพลปิดประตูห้อง เอ่ยขึ้นด้วยความเจ็บปวด

“พี่เป็นพี่ของฉัน” เพ็ญจิตมิได้ตอบคำถาม แต่กลับพูดเน้นย้ำแทน

“ใช่ พี่เป็นพี่ชายของเธอ เป็นพี่

บทที่ 54 กลับไปเป็นดังวันวานไม่ได้อีกแล้ว

/ ปสันน์ยังคงฉงนสงสัยยากจะถาม ทว่าอยู่ต่อหน้าอรรถพลก็ไม่ดีนักหากจะเอ่ยถาม จึงทำได้เพียงอดทนเก็บไว้ในใจ รอจนกว่าจะกลับไปค่อยถาม ส่วนเพ็ญจิตเองถึงแม้ว่าจะพูดคุยจะหัวเราะอยู่ แต่ก็ยังจงใจรักษาระยะห่างจากอรรถพล

“เพ็ญจิต เดินจนเหนื่อยแล้ว พวกเราไปพัก