บทที่ 33 การจู่โจมที่คาดไม่ถึง

“ฉันไม่เห็นด้วย ต่อให้เธอจะไม่อาจรับเรื่องนี้ได้อยู่สักพัก เธอก็ไม่สามารถย้ายออกไปได้ เพ็ญจิตถ้าหากเธอไม่ได้ชอบฉัน หลังจากนี้ฉันก็จะไม่พูดถึงเรื่องนี้อีก พวกเราจะเป็นพี่น้องกันดังเดิมแต่เธอห้ามย้ายออกไปไหนทั้งนั้น”อรรถพลจับไหล่ทั้งสองข้างของเพ็ญจิตอย่างกระวนกระวาย

บทที่ 34 ใบหน้าที่ดูคุ้นๆ

“ยังเหลืออีกหนึ่งนาที”สุวิทย์ทำท่าดูนาฬิกาและพูดขัดผู้ช่วยขึ้นมา

“ขอโทษค่ะ ฉันมาสายเสียแล้ว”เมื่อเสียงแว่วดังขึ้น บนหน้าจอก็ปรากฏภาพหญิงสาวหนึ่งคนกำลังลากกระเป๋าเดินทางมา เมื่อพินิจดูจากเสื้อผ้าที่เธอใส่ก็มองออกได้ว่าเธอเป็นคนมีรสนิยมอยู่มากที่เดียว

“โชคดีเส

บทที่ 35 สุวิทย์เนียนป้อนยา

ภาพเหตุการณ์ที่พิธีมอบรางวัลเมื่อวาน บางทีคนด้านล่างเวลาทีอาจจะมองไม่เห็นแต่คนที่อยู่บนเวทีอย่างพลังนั้นเห็นชัดเจนแจ่มแจ้งว่าขณะที่ท่านประธานมองคุณเพ็ญจิตจิตใจก็ไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ไม่เคยเห็นเขาเป็นแบบนี้มาก่อน หรือว่าท่านประธานจะยอมเปิดใจแล้ว? จู่ๆเขาเริ่มสนใจผู