บทที่ 28

บทที่28 เพ็ญจิตคะยั้นคะยอจะอยู่ที่โรงแรม

เขาคิดไม่ถึงว่าคนที่นามสกุลคำวงษานั้นจะมีฐานะดีถึงเพียงนี้ หากต้องการให้เขาเอ่ยเรื่องการอย่าเกรงว่าคงจะเป็นเรื่องที่ยากขึ้นเสียแล้ว อย่างน้อยเรื่องเงินๆทองๆก็ไม่อาจจะทำอะไรเขาได้

“ขอบคุณมากครับ ส่วนนี่คือเงินส่วนที่เหลือ”อรรถพลเซ็นต์จ่า

บทที่ 29

บทที่29 ในใจถูกทำให้ว่างเปล่า

“พี่คะ หนูปวดใจมาก พี่รู้สึกว่าหนูกำลังหวังลมๆแล้งๆไหมคะ? กับผู้ชายที่เพิ่งจะรู้จักกันแค่ไม่กี่วัน หนูก็ยอมเชื่อใจเขาแล้ว หนูมันโง่จริงๆ... ”เพ็ญจิตร่ำไห้

“ไม่หรอก อย่างที่พี่พูดนั่นแหละว่าเธอแค่ไร้เดียงสาเกินไป เธอแค่เชื่อผู้ชายคนนั้นมากเกินไป ไอหมอ

บทที่ 30

บทที่30 ความหึงหวงของอรรถพล

เธออยากรู้ว่าทำไมแม่ถึงทิ้งเธอไปตั้งแต่แรก? เธออยากรู้ว่าพ่อของเธอเป็นใคร ไม่ว่าจะด้วยสาเหตุอะไรมันก็ต้องมีเหตุผลอยู่แน่ แม้ว่ามันจะเป็นคำโกหกก็ตาม

“เพ็ญจิต แม่...แม่ขอโทษ หากลูกถึงอเมริกาแล้ว ล...ลูกก็เริ่มต้นชีวิตใหม่เสียเถอะ ขอให้เธอลืมเรื่องไม่ด