บทที่28 เพ็ญจิตคะยั้นคะยอจะอยู่ที่โรงแรม

เขาคิดไม่ถึงว่าคนที่นามสกุลคำวงษานั้นจะมีฐานะดีถึงเพียงนี้ หากต้องการให้เขาเอ่ยเรื่องการอย่าเกรงว่าคงจะเป็นเรื่องที่ยากขึ้นเสียแล้ว อย่างน้อยเรื่องเงินๆทองๆก็ไม่อาจจะทำอะไรเขาได้

“ขอบคุณมากครับ ส่วนนี่คือเงินส่วนที่เหลือ”อรรถพลเซ็นต์จ่ายเช็คอย่าง

บทที่29 ในใจถูกทำให้ว่างเปล่า

“พี่คะ หนูปวดใจมาก พี่รู้สึกว่าหนูกำลังหวังลมๆแล้งๆไหมคะ? กับผู้ชายที่เพิ่งจะรู้จักกันแค่ไม่กี่วัน หนูก็ยอมเชื่อใจเขาแล้ว หนูมันโง่จริงๆ... ”เพ็ญจิตร่ำไห้

“ไม่หรอก อย่างที่พี่พูดนั่นแหละว่าเธอแค่ไร้เดียงสาเกินไป เธอแค่เชื่อผู้ชายคนนั้นมากเกินไป ไอหมอนั่นมันไม่

บทที่30 ความหึงหวงของอรรถพล

เธออยากรู้ว่าทำไมแม่ถึงทิ้งเธอไปตั้งแต่แรก? เธออยากรู้ว่าพ่อของเธอเป็นใคร ไม่ว่าจะด้วยสาเหตุอะไรมันก็ต้องมีเหตุผลอยู่แน่ แม้ว่ามันจะเป็นคำโกหกก็ตาม

“เพ็ญจิต แม่...แม่ขอโทษ หากลูกถึงอเมริกาแล้ว ล...ลูกก็เริ่มต้นชีวิตใหม่เสียเถอะ ขอให้เธอลืมเรื่องไม่ดีของแม่ไปใ