ตอน 86
รักแห่งแดนเจอร์
บทที่ 86
อึดอัดมาก
ไม่นานวินัยมาเสิร์ฟอาหารเช้าให้ฉันในห้องนอน ให้แนนั่งพิงหัวเตียงกิน เขาไม่ได้ออกไปทันทีแต่นั่งปลายเตียงดูฉันกินอย่างกระอักกระอ่วนพิกล จนฉันอดถามไม่ได้ "มีอะไรหรอ?" วินัยทำหน้าเขินๆว่า “มีอะไรจะปรึกษากับคุณหน่อย แต่ก็กลัวคุณไม่เห็นด้วย” “เรื่องอะไรหรอ? เครียดขนาด
ตอน 87
บทที่ 87
แขกไปแล้ว
น้ำเสียงเขาไม่ค่อยดี ฉันตกใจลืมตาตื่น เห็นเขาสีหน้าขมึงทึง "คุณได้กลิ่นอะไร?" ฉันแสดงออกชัดขนาดนั้น? ฉันเลียริมฝีปากที่แห้งผาก พลางว่า "ฉันได้กลิ่นแปลกๆจากตัวคุณ...เมื่อก่อนไม่มีนะ" "กลิ่นแปลกอะไร！(เขาก้มลงดมตัวเอง) สงสัยจะเป็นกลิ่นสบู่ที่โรงแรม...ช่างเถอะ คุณหลับต่อละกัน
ตอน 88
บทที่ 88
แก้วหูทะลุจากการโดนทำร้าย
ในหูดังเปรี๊ยะ เสียงวินัยเหมือนล่องลอยจากที่แสนไกล "ทิพย์สุดา ความอดทนผมมีจำกัดนะ！อย่าพยายามมาทดสอบขีดความอดทนของมัน！" เขาเสียงเย็นจ้องฉันตาเขม็ง ฉันไปทดสอบขีดจำกัดอะไรของเขา?ฉันไม่เข้าใจ เพราะฉันถามถึงมะลิวัลย์? "วินัย ฉันผิดหวังกับคุณมาก！" ฉันร้องตะโกนน้