ตอน 86
รักแห่งแดนเจอร์
บทที่ 86 อึดอัดมาก
ไม่นานวินัยมาเสิร์ฟอาหารเช้าให้ฉันในห้องนอน ให้แนนั่งพิงหัวเตียงกิน เขาไม่ได้ออกไปทันทีแต่นั่งปลายเตียงดูฉันกินอย่างกระอักกระอ่วนพิกล จนฉันอดถามไม่ได้ "มีอะไรหรอ?" วินัยทำหน้าเขินๆว่า “มีอะไรจะปรึกษากับคุณหน่อย แต่ก็กลัวคุณไม่เห็นด้วย” “เรื่องอะไรหรอ? เครียดขนาดนี
ตอน 87
บทที่ 87 แขกไปแล้ว
น้ำเสียงเขาไม่ค่อยดี ฉันตกใจลืมตาตื่น เห็นเขาสีหน้าขมึงทึง "คุณได้กลิ่นอะไร?" ฉันแสดงออกชัดขนาดนั้น? ฉันเลียริมฝีปากที่แห้งผาก พลางว่า "ฉันได้กลิ่นแปลกๆจากตัวคุณ...เมื่อก่อนไม่มีนะ" "กลิ่นแปลกอะไร！(เขาก้มลงดมตัวเอง) สงสัยจะเป็นกลิ่นสบู่ที่โรงแรม...ช่างเถอะ คุณหลับต่อละกัน ผ
ตอน 88
บทที่ 88 แก้วหูทะลุจากการโดนทำร้าย
ในหูดังเปรี๊ยะ เสียงวินัยเหมือนล่องลอยจากที่แสนไกล "ทิพย์สุดา ความอดทนผมมีจำกัดนะ！อย่าพยายามมาทดสอบขีดความอดทนของมัน！" เขาเสียงเย็นจ้องฉันตาเขม็ง ฉันไปทดสอบขีดจำกัดอะไรของเขา?ฉันไม่เข้าใจ เพราะฉันถามถึงมะลิวัลย์? "วินัย ฉันผิดหวังกับคุณมาก！" ฉันร้องตะโกนน้ำต