บทที่ 84 ข้อตกลงจบสิ้น รู้สึกสบายใจมาก

“เหนื่อยล่ะสิ? นอนหลับให้สบายนะ" วินัยทำเหมือนกล่อมเด็กนอน เขาตบหลังฉันเบาๆขณะพูด ฉันรับคำเสียงเบา ได้ยินเขาเดินออกไป ถึงโผล่หัวจากผ้าห่มออกมา และได้ยินเสียงเก็บของ เสียงอาบน้ำจากด้านนอก...เสียงพวกนี้ฟังดูสงบจนทำให้ฉันผล็อยหลับไป

วันต่อมาเพ็ญแขโทรห

บทที่ 85 มีเพื่อนมาเยี่ยม

“ทิพย์ มีอะไรหรอ? ไม่สบายหรอ?” พอรับสาย วินัยก็ถามอย่างร้อนรน ฉันหัวเราะบอกเขาว่า “ฉันไม่เป็นไร อย่าตกใจไปเลย แค่อยากถามคุณนิดหน่อยว่ารู้จักคนชื่อดรัณไหม?” จู่ๆเสียงอีกด้านก็เงียบไป “ฮัลโหล? ฮัลโหลๆ?” ฉันส่งเสียงเรียกอีกสองสามหนอย่างงงๆ นึกว่ามือถือฉันมีปัญหาซะอีก “วินั

บทที่ 86 อึดอัดมาก

ไม่นานวินัยมาเสิร์ฟอาหารเช้าให้ฉันในห้องนอน ให้แนนั่งพิงหัวเตียงกิน เขาไม่ได้ออกไปทันทีแต่นั่งปลายเตียงดูฉันกินอย่างกระอักกระอ่วนพิกล จนฉันอดถามไม่ได้ "มีอะไรหรอ?" วินัยทำหน้าเขินๆว่า “มีอะไรจะปรึกษากับคุณหน่อย แต่ก็กลัวคุณไม่เห็นด้วย” “เรื่องอะไรหรอ? เครียดขนาดนี