ตอน 74
รักแห่งแดนเจอร์
บทที่ 74 ประกายติดกลางดึก
แต่ตอนนี้คนที่ทำให้เขายิ้มอีกครั้งคือมะลิวัลย์ ทำไมกันนะ เธอมีอะไรดี เธอสามสิบแล้ว แก่กว่าฉันหกปี แก่กว่าวินัยห้าปี เธอมีดีที่ตรงไหนกันแน่? ฉันจับกระเป๋าแน่นอย่างปวดใจ อยากจะระงับความรู้สึกใกล้ระเบิดของตัวเอง จู่ๆไหล่ก็ว่างเปล่า กระเป๋าตกลงพื้นจนได้ยินเสียง ฉันก้มลงม
ตอน 75
บทที่ 75 ของเล่นมีชีวิตแบบนี้เธอชอบไหม
กลิ่นเหล้าบวกกับกลิ่นกายเขาปกคลุมร่างฉัน ฉันกลั้นหายใจพยายามดันเขาออก “คุณอนุสิทธิ์ คุณเมาแล้วนะคะ” เขาหัวเราะแบบที่ไม่เหมือนปกติเลยว่า “ฉันเนี่ยนะเมา? หึๆ” เขายึดมือฉันไว้เหนือศรีษะพลางถามว่า “ทิพย์สุดา สามีเธอเขายกเธอให้ฉันแล้ว เธอดูไม่ออกหรอ?”
“
ตอน 76
บทที่ 76 รางวัลสำหรับเมื่อวาน
ฉันมองเขา ใจที่หวาดระแวงและโกรธขึ้งพลันคลายลง ฉันแย่งกระเป๋าไปไว้ในมือ “เอามา” ก่อนเตรียมเดินไป แต่เขาเรียกฉันไว้ “ทิพย์
คุณไม่เป็นไรใช่ไหม?” ฉันตาโพลงมองเขา “คุณหมายความว่าไง?”
“ไม่มีอะไรนี่ ผมแค่เป็นห่วงคุณเท่านั้นเอง ตอนนี้ผมแค่อยากให้คุณดูแลคุณ