บทที่ 58 ตอโพล่า

ระหว่างที่ฉันวิตกอยู่นั้น อนุสิทธิ์ก็ถามขึ้นว่า “ยืนบื้อไรอยู่? นั่งลงกินสิ”

ฉันรีบเดินไปนั่งที่นั่งตัวเอง กำลังจะกิน เขาก็ปรายตามองจานของฉันก่อนว่า “นี่เธอ...”

“อ๋อ คุณอนุสิทธิ์ทานแต่ไข่แดงใช่ไหมคะ? โชคดี ฉันทานแต่ไข่ขาวค่ะ” ฉันยิ้มให้เขาอย่างเอาใจ อยากให้เขาร

บทที่ 59 มีข้อตกลงก็ต้องมีสัญญา

ชุดทั้งหมดถึงสไตล์แนวเดียวกัน แต่คนละไซส์กันเลย ไซส์เล็กสุดนี่ต้องเด็กม.ปลายเท่านั้นถึงใส่ได้

ฉันคิดหนักก่อนกวาดตามองให้ครบรอบหนึ่ง พบว่ามีทุกไซส์จากเล็กไปใหญ่

ฉันรู้สึกเสียวสันหลังวาบไงพิกล

เสียงข้อความดังขึ้นจนฉันเกือบทำเสื้อผ้าหลุด

บทที่ 60 ให้ฉันตรวจสอบดูหน่อย

“คุณอนุสิทธิ์ โอเคแล้วค่ะ”

เขาเงยหน้าขึ้น

ฉันรีบเดินไปหน้าประตู เห็นเขาเปิดประตูอยู่ ใจร้อนรนมากกลัวเขาเปลี่ยนใจขังฉันไว้เหมือนเดิม

เดินออกไปโถงทางเดิน มันทำให้ฉันสบายใจขึ้นหน่อย เห็นเขายังยืนหน้าประตู อดเร่งเขาไม่ได้ว่า “ถ้าไม่รีบไป จะ