ตอน 49
รักแห่งแดนเจอร์
บทที่ 49 เมื่อคือพวกเธอทำอะไรกันหรอ
“เพื่อนในแผนกน่ะ”
“ทั้งหมดหรอ?” ฉันทำเสียงตกใจ
“จะเป็นไปได้ไงล่ะ?สามสี่คนเอง” วินัยขำ
“งั้นทำกันไหวไหมอ่ะ?” ฉันเป็นห่วงอยู่เหมือนกัน
วินัยรับคำว่า “มีหัวหน้าเฉียวอยู่ ไม่เป็นไรหรอก”
ฉันใจกระตุกไปวูบหนึ่ง เพ็ญแขพูดถูกอีกแล้ว
ตอน 50
บทที่ 50 ตกใจแทบคุมสติไม่อยู่
คนบ้า！คนสารเลว！โรคจิต！
ฉันด่าทอไร้เสียงชุดใหญ่ พยายามดิ้นให้หลุดจากการจับกุม แต่ก็ไร้ผล
มือเขาค่อยเข้ามาใกล้ ทำให้ฉันเกร็งจนแทบกรี๊ด
ในจุดที่มือจะโดนฉันนั้น ฉันได้ยินการเคลื่อนไหวตรงลิฟท์
มโนไปเองหรือว่าเรื่องจริงนะ? ฉันเริ่มงง
ตอน 51
บทที่ 51 ข้อเรียกร้องของน้องสามี
มะลิวัลย์?
ฉันหูผึ่งแอบฟังพวกเขาคุยกันสุดชีวิต
น่าเสียดายที่ฉันไม่ได้ยินว่ามะลิวัลย์พูดว่าอะไร ได้ยินแต่วินัยตอบว่าไม่มีปัญหาก่อนวางสาย
วินัยหันมาอธิบายเมื่อเห็นฉันมองเขาว่า “ทิพย์...เมื่อกี้คุณมะลิวัลย์โทรมาถามว่าผมสะดวกไปทำงานต่างจ