ตอน 48
รักแห่งแดนเจอร์
บทที่ 48 ขอโทษนะ ผมเครียดมากจริงๆ
“ทิพย์ อย่าทำแบบนี้”
เสียงของวินัยดูตระหนกในความมืด
ฉันเองกลับนิ่งสงบอย่างไม่น่าเชื่อ
ปกตินัยจะดูสุขุมต่อหน้าฉันเสมอตั้งแต่เด็กจนโต เขาเป็นเสาหลักให้กับฉัน ไม่ว่าฉันจะมีปัญหาอะไร เขาก็ช่วยฉันได้หมด
นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้ยินเ
ตอน 49
บทที่ 49 เมื่อคือพวกเธอทำอะไรกันหรอ
“เพื่อนในแผนกน่ะ”
“ทั้งหมดหรอ?” ฉันทำเสียงตกใจ
“จะเป็นไปได้ไงล่ะ?สามสี่คนเอง” วินัยขำ
“งั้นทำกันไหวไหมอ่ะ?” ฉันเป็นห่วงอยู่เหมือนกัน
วินัยรับคำว่า “มีหัวหน้าเฉียวอยู่ ไม่เป็นไรหรอก”
ฉันใจกระตุกไปวูบหนึ่ง เพ็ญแขพูดถูกอีกแล้ว
ตอน 50
บทที่ 50 ตกใจแทบคุมสติไม่อยู่
คนบ้า！คนสารเลว！โรคจิต！
ฉันด่าทอไร้เสียงชุดใหญ่ พยายามดิ้นให้หลุดจากการจับกุม แต่ก็ไร้ผล
มือเขาค่อยเข้ามาใกล้ ทำให้ฉันเกร็งจนแทบกรี๊ด
ในจุดที่มือจะโดนฉันนั้น ฉันได้ยินการเคลื่อนไหวตรงลิฟท์
มโนไปเองหรือว่าเรื่องจริงนะ? ฉันเริ่มงง