ตอน 46
รักแห่งแดนเจอร์
บทที่ 46 ทิพย์สุดา ฉันรอให้เธออ้อนวอนฉัน
เพ็ญแขไม่ได้ขู่ให้กลัว วินัยมีคนอื่นจริงๆ แต่ไม่ใช่มะลิวัลย์เท่านั้นเอง ฉันพยายามพูดถึงวินัยในแง่ดีก็เพื่อปลอบโยนตัวเอง ไม่อยากให้เพื่อนรักรู้ว่า รักยาวนานสิบปีมันก็แค่นี้เอง
คิดเงินค่าอาหารเสร็จ เสียงเรียกเข้าดังขึ้นก่อนก้าวเท้าออกจากร้าน ครา
ตอน 47
บทที่ 47 เธอนี่หน้าด้านจริงๆ
“เธอเป็นอะไรกันแน่? คนพวกนั้นบังคับเธอดื่มอีกแล้วใช่ไหม?” วินัยเริ่มลนลาน
“ต่อไปเราไม่ต้องดื่มแล้วนะ ผมหาทางย้ายเธอไปแผนกออฟฟิศฝ่ายในดีไหม? ถึงเงินเดือนจะน้อยหน่อย แต่ไม่ต้องวิ่งไปนู่นมานี่แถมต้องดื่มทั้งวันทั้งคืนอีก”
“ยังไงตอนนี้ผมก็เป็นรองหัวหน้าฝ่ายแล
ตอน 48
บทที่ 48 ขอโทษนะ ผมเครียดมากจริงๆ
“ทิพย์ อย่าทำแบบนี้”
เสียงของวินัยดูตระหนกในความมืด
ฉันเองกลับนิ่งสงบอย่างไม่น่าเชื่อ
ปกตินัยจะดูสุขุมต่อหน้าฉันเสมอตั้งแต่เด็กจนโต เขาเป็นเสาหลักให้กับฉัน ไม่ว่าฉันจะมีปัญหาอะไร เขาก็ช่วยฉันได้หมด
นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้ยินเ