บทที่ 20 พูดแทงใจดำ

ยิ่งเธอเงียบ ฉันก็ยิ่งหวั่นใจ บรรยากาศในห้องเงียบสนิท

ผ่านไปสักพัก ฉันอดไม่ได้เรียกเธอเสียงเบาว่า“แข...เธออย่าเงียบสิ ฉันใจไม่ดีเลย เธอว่าฉันควรทำยังไง? ฉันขอร้องนัยให้เขาพาฉันไปจากที่นี่ แต่เขาไม่ยอมทิ้งตำแหน่งที่ได้มา อีกอย่างฉันก็กลัวว่าเขาจะรังเกียจถ้าฉันบอก

บทที่21 ต่อไปห้ามร้องไห้อีก

เพ็ญแขนั่งเงียบรอให้ฉันหยุดร้องไห้เอง จากนั้นพูดว่า “ทิพย์…ถ้าเธออยากร้องไห้ ก็ร้องที่นี่ให้สุดๆไปเลย ในเมื่อเธอตัดสินใจแล้ว ต่อไปไม่ว่าจะลำบากยังไงอยากร้องไห้แค่ไหนก็ต้องกล้ำกลืนมันลงไปนะ”

“อย่างน้อยก็อย่าร้องไห้ต่อหน้าฉัน ถึงฉันจะเห็นใจเธอ แต

บทที่22 เหล้าสร้างความกล้าได้

เพ็ญแขเป็นคนพูดจริงทำจริง เธอพาฉันไปเที่ยวทั้งวันจนถึงดึกยังไม่ยอมปล่อยฉัน แถมลากฉันไปเที่ยวผับเป็นเพื่อนอีก

เธอถึงกับโทรไปขออนุญาติวินัยให้ฉันเลยทีเดียว

“เที่ยวให้สนุกนะ”วินัยไม่ว่าอะไรที่ฉันจะกลับค่ำ