บทที่ 187 ความรู้สึกที่เจ็ปวดหัวใจ

“คุณทิพย์สุดา ถ้ามาหาฉันมีธุระอะไร ก็รีบพูดเถอะค่ะ อย่าทำสีหน้าแปลกๆ” ญภาขมวดคิ้วแล้วมองฉัน ราวกับฉันเป็นคนผิด

“ญภา เมื่อไหร่เธอจะเลิกแกล้งโง่ซักที เมื่อตอนเย็นเธอทำอะไรกับลูกของฉัน?” ฉันกัดฟันแล้วถามเขาขึ้น

ฉันมองญภาที่สายตาว้าวุ่นไปวูบหนึ่ง แต่ก็ค

บทที่ 188 พร้อมหน้าพร้อมตากันทั้งครอบครัว

“พระเจ้า” แม่อุทานออกมา แรงเดินมาตีฉันสองที “เจ้าเด็กนี่ เรื่องใหญ่ขนาดนี้ทำไมไม่บอกฉันกับพ่อเธอ ถึงแม้ว่าพวกเราจะช่วยอะไรไม่ได้ แต่ก็ไม่เยี่ยมได้นี่นา คลอดลูกคนเดียวอย่างนี้เกิดอะไรขึ้นจะทำยังไง? เธอไม่รู้หรอว่าผู้หญิงคลอดลูกนี่มันอันตรายขนาดไหน? เธอเป็

บทที่ 189 เขามาแล้ว

ฉันไม่รู้ว่าจิลลาจะทำอะไรกันแน่ จ้องเขาแต่ไม่ได้พูดอะไรกับเขาอีก

จิลลาหัวเราะเบาๆ “น้องชายเธอตามฉันมาอย่างสุดตัวและหัวใจ จะให้ฉันปล่อยเขาไปก็ได้ แต่ต้องให้อนุสิทธิ์ช่วยฉันก่อน”

“ช่วยอะไร?” ฉันถามด้วยความเคร่งเครียด

“ให้เขาเอาเงินให้บริษัทเอ็ม.ทีร้อยล้าน ฉ