บทที่180 อยู่ที่ฝ่ายไหน

แขนของอนุสิทธิ์เกร็งขึ้น ฉันกอดเราไม่ได้พูดอะไรอีก เราสองพิงตัวเข้าไว้ด้วยกัน เวลานี้ใันอบอุ่นซะจนพาให้ลืมเรื่องร้ายๆที่รออยู่

ฉันไม่รู้ว่าอนุสิทธิ์คิดจะทำอะไร ฉันได้แต่บอกตัวเอง ไม่ว่าเขาจะตัดสินใจทำอะไรฉันก็คอยสนับสนุนเขา คอยอยู่เคียงข้างเขา

ไม่นานนัก

บทที่181 รู้สึกถึงขั้นวิกฤติ

เมื่อเห็นฉันลังเล ชลัชจึงส่ายหัวแล้วหัวเราะขึ้น “เธอคิดอะไรอยู่? กลัวว่าอนุสิทธิ์จะโกรธเพราะเรื่องนี้เหรอ? แต่เธอเคยคิดไหม ว่าถ้าอนุสิทธิ์กับผู้หญิงคนนั้นเป็นอะไรกันจริงๆ... เธอจะโกรธหรือไม่โกรธเขาก็คงจะไม่เป็นอะไรหนิ?”

“หรือพูดอีกอย่าง เธอไม่สงสัยเหรอ?”

บทที่182 ความสุขที่ถูกระลึกถึง

พี่นาดชมจนฉันแก้มแดงไปถึงหู แล้วหมุนตัวไปหาหวาน “หวาน หนูว่าแม่สวยยังคะ?”

“หมุน หมุน!” หวานพูดด้วยความเป็นเด็ก

ฉันกลั้นหัวเราะ แล้วหมุนอยู่กับที่รอบนึง กระโปรงคลุมเข่านั้นหมุนตามเป็นวงกลม หวานรีบปรบมือขึ้น “สวยค่ะ!”

ไม่รู้จริงๆว่าทำไมถึงถามเขา