บทที่ 158 ถูกข่มขู่

สิ้นเสียงสั่งของเขา การ์ดสองคนก็เข้ามาเชิญผาณิดากับจิลลาออกไป ขนาดประตูปิดแล้วยังกั้นเสียงด่าทอของพวกหล่อนไม่อยู่ อนุสิทธิ์ ผู้ชายบ้าคนนี้ขนาดแม่ตัวเองยังทำได้ลงคอ ฉันถอนหายใจ แต่พอจะพูดอะไร อนุสิทธิ์กลับหันหลังออกไป ฉันอึ้งไปก่อนกุมท้องเดินตาม "คุณอน

บทที่ 159 เป็นเด็กผู้ชาย

วินัยยิ้มปากกว้างกวักมือเรียกฉันเข้าไปหาเขาที่ยืนชิดริมรั้วเถาวัลย์นั่น “ทิพย์สุดา มานี่สิ” ฉันถอยหลังอย่างระแวง “จะว่าอะไรก็ว่ามา” “มาสิ มีอะไรให้ดูแน่ะ” เขายิ้มมีเลศนัยแบบกวนทีนชวนให้ตบ “ขอโทษที ฉันไม่อยากดูอะไรทั้งนั้น” ฉันปฏิเสธทันที เขาเห็นฉันไม่ยอมเข้า

บทที่ 160 ฉันจะแต่งงานกับเธอ

ฉันถามไปตรงๆ อนุสิทธิ์ก็ตอบตรงไม่แพ้กัน บ้านดานุรักษ์ไม่มีทางให้ผู้หญิงธรรมอย่างฉันเข้าบ้านแน่ แต่เขาบอกว่าเขาจะหาทางเอง "ทิพย์สุดา ฉันคิดหาวิธี แล้วเธอล่ะ จะแต่งไหม?" เขาถามต่อหน้าฉัน ฉันยังได้กลิ่นใบหญ้าจากตัวเขา และเห็นเงาร่างฉันสะท้อนในแววตา