ตอน 149
รักแห่งแดนเจอร์
บทที่149 ลูกของฉัน
ฉันที่ค่อนข้างอ่อนไหวกับเด็ก จึงเสียสติ รีบวิ่งเข้าไปดู
พยายามกดความตื่นเต้นเอาไว้ ฉันเดินไปชวนผู้หญิงคนนั้นคุย
ผู้หญิงคนนั้นเป็นแม่บ้าน ชื่อว่า น้าแหมว เขาก้รู้ว่าฉันเป็นแม่บ้าน รู้สึกราวกับเป็นคนหัวอกเดียวกัน ฉันคุยกับเขามากมาย
คุยกันเรื่อยเปื่อยจนฉันพูดเข้
ตอน 150
บทที่150 ตรวจดีเอ็นเอ
ไม่มีใครสนใจฉัน
ไม่! พวกเขามองฉัน แต่ไม่สนใจคำพูดของฉัน
ในสายตาพวกเขา ฉันเป็นเพียงนักโทษที่ทำผิด ยิ่งไม่ต้องพูดถึงคนที่แจ้งความ เขาเป็นคนมีอำนาจเงินทองขนาดนั้น
พวกเราเร่งให้แนเรียกญาติมา
ฉันจะเรียกใครได้ล่ะ?
ในเมืองเฟิงที่กล้างใหญ่นี้ คนท
ตอน 151
บทที่ 151 ลูกฉันเหมือนกัน
สายตาเยียบเย็นของอนุสิทธิ์มีฤทธิ์สลายความดีใจของฉัน ฉันกอดหวานพลางถอยหลังหนึ่งก้าวแบบงงๆ สัมผัสที่หกบอกฉันว่าควรรีบอุ้มลูกหนีไป ตอนนี้เองผาณิดาโผล่มายืนตรงหน้าฉัน หล่อนใช้สายตามองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนหันไปถามอนุสิทธิ์ว่า "สิทธิ์ ผู้หญิงคนนี้หรอ? พิสูจ