บทที่ 133 บีบคั้นจนไร้ทาง

“คลอดลูก? คุณยังจะให้ฉันคลอดเด็กออกมาให้คุณ?” ฉันหัวเราะเสียงเย็น “วินัย วันนี้คุณต้องพูดกับฉันให้รู้เรื่อง! ไม่อย่างนั้นฉันจะไม่ยอมจบเรื่องกับคุณแน่!”

“ผมพูดชัดเจนแล้ว เป็นคุณต่างหากที่คิดไปเอง!” วินัยเสียงดัง

ฉันได้ยินเสียงวิ้งในหู ฉันมองเขา รู้ว่าตัวเอ

บทที่ 134 ไม่ได้พบกันตั้งนาน

“อาศัยว่าผมเป็นคนออกค่าใช้จ่ายไงล่ะ” วินัยยิ้ม “หลังจากคุณรับขั้นตอนทำเด็กแล้วพ่อคุณก็จะได้เข้ารับขั้นตอนผ่าตัดเหมือนกัน จนถึงตอนนี้ หมอจะดูแลระมัดระวังร่างกายท่านเป็นอย่างดี คุณวางใจได้”

ฉันช็อค เขากล้าทำได้แม้แต่เรื่องเลวทรามถึงขนาดนี้ จำเป็นต้องเห็นว่าฉันท้อ

บทที่ 135 พี่ชลัชโกรธแล้ว

“ตรงนี้ไม่ได้งั้นรึ? แล้วคุณอยากได้ที่ไหนล่ะ? ที่นี่แหล่ะถึงจะสกปรกสมกับคุณ!”

อนุสิทธิ์พูดขณะครอบครองฉันอย่างรุนแรง ฉันทั้งตกใจทั้งหวาดกลัว แต่ในสภาวะแปลกประหลาดนี้กลับถึงจุดสุดยอดพร้อมกับเขา

เผชิญกลับสายตาเขาที่มองต่ำลงมา ฉันแทบจะเอาหน้ามุดแผ่นดินหนี