บทที่123ติดบุญคุณมหาศาล

ฉันเริ่มโยนอีกแล้วชลัชเรียกออกมาอย่างไม่ไว้ใจ“ของที่ไม่แน่ใจว่าใช้งานได้ไหมเธอห้ามโยนทิ้งนะ!”

พูดจบพลางดึงแขนแล้วเดินมาหาฉัน“ช่างเถอะๆฉันมาเอาเธอห้ามขยับนะ”

“คุณชลัชไม่ต้องห่วงฉันคาดเองได้ของที่ไม่แน่ใจฉันจะถามคุณก่อนแล้วค่อยตัดสินใจนะ”ฉันรีบตอบ

บทที่124ความอ่อนโยนที่ซ้อนเร้น

ฉันรู้ว่าอนุสิทธิ์ไม่อยู่ห้องแต่ก็ไม่กล้าพูดเพียงแต่พยักหน้าทำเป็นไม่รู้อะไร“งั้นก็รบกวนเธอละนะขอบใจนะใฝ่ดี...”

“เอ๊!ใครต้องการให้เธอขอบคุณกัน”เธอพูดไม่ค่อยชอบแล้วหันเดินหน้า“ตามฉันมา”

ฉันก้มลงเดินตมเขาไปโรงแรมเธอโทรหาอนุสิทธิ์ตอนถึงห้องโถงใหญ่แล้

บทที่125ดีใจ

ตื้นตันใจต่อเขาฉันเลยทุ่มสุดตัวเพื่อให้เขามีความสุข

แรกๆเขายังมีความเบาแต่หลังๆเขากลับเอาฉันไปโยนที่เตียงแล้ว

บทที่เขาทับตัวลงมานั้นฉันตกใจจนหายใจแรงเพราะได้ยินสียงถอนหายใจเขาจากนั้นท่าเขาก็แรงจัดขึ้นมา

เขาจะเอาร่างกายฉันจนระเบิดฉีกขาดเหมือนอากได้อะไรแล