ตอน 101
รักแห่งแดนเจอร์
บทที่101 ยากที่จะอดทนต่อ
ฉันหัวเราะออกมา “เพ็ญแข เธอเมาแล้ว”
“ฉันไม่ได้เมา ฉันแค่ดื่มมากไปหน่อย” เพ็ญแขขมวดคิ้วขณะที่พูดออกมา พยายามเกาะโต๊ะแล้วยืนขึ้น “เธอต้องป้อนนมลูก เดี๋ยวฉันไปช่วยอุ่นนม”
“อย่าเลย เธอนั่งเถอะ ฉันไปอุ่นเอง” ฉันรีบพูดขึ้นมา
เขาดื่มจนเมาแล้ว ถ้าถูกลวกใน
ตอน 102
บทที่102 มีลูกผู้ชาย
ฉันหัวเราะแห้ง ฉันอยากจะผ่านมันไปด้วยดี ไม่อยากจะให้ถึงขั้นแตกหัก แต่เขาก็เริ่มอีกแล้ว
“วินัย อย่างน้อยเธอก็จบปริญญา คนที่เขามีความรู้มีวัฒนธรรม ลูกที่คลอดออกมาเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย มันอยู่ที่ผู้ชายทำ เธอไม่รู้หรอ” ฉันพูดด้วยเสียงเย็น ไม่สนว่าดรัณจะอยู่ตรงนั้นด้วย
ตอน 103
บทที่103 แล้วลูกล่ะ
สำหรับฉันแล้วอนุสิทธิ์ก็เหมือนกับเป็นปีศาจที่ถูกสาป คนของเขา ลมหายใจของเขา เสียงที่เขาพูด ทุกเรื่องที่เขาเคยทำ ไม่มีเรื่องไหนที่ทำให้ฉันหายใจได้ทั่วท้องเลย ทำให้ฉันรู้สึกกลัวได้ตลอด
เหมือนเช่นตอนนี้ การเข้าใกล้ของเขา ทำให้ฉันหายใจไม่ออก ทุกคำที่เขาพูด ทำให้ฉันหมดแ