ตอนที่2ให้ฉันได้คลอดเด็กออกมา

ซูหน่วนหน่วนพูดไม่ออก

มีพิษซ่อนอยู่ในร่างกายของเธอพิษพวกนี้แปลกประหลาดและแสบร้อนมาก และไม่รู้ว่าตอนไหนจะปะทุออกมาแล้วฆ่าเธอ

ร่างกายเธอในทุกวันนี้ไม่สามารถที่จะให้กำเนิดลูกได้อย่างแน่นอน

“พูดถึงข้อนี้แล้ว ในคืนนั้นเธอได้เซ็นสัญญาว่าจะไม่เจอหน้าจิ่นเฉินตลอดไป แต่จนถึงตอนนี้เธอก็ยังอยู่ข้างกายเขา มันก็เป็นการละเมิดสัญญาแล้ว อย่าบังคับให้ฉันต้องให้เธอรับผิดชอบด้วยการหาเงินห้าล้านมาคืนเลย!” ลู่เต๋อไห่คำรามเย็นเยียบ

ซูหน่วนหน่วนครุ่นคิดอย่างตกตะลึง ไม่ตอบอะไร

หลังจากคืนนั้น เธอได้จากไปแล้วจริงๆ แต่ว่าภายในไม่กี่วันก็ถูกลู่จิ่นเฉินจับกลับมา นอกจากนั้นยังปฏิบัติต่อเธอราวกับเป็นศัตรู และอาฆาตแค้นฝังใจ

“ฉัน…เข้าใจแล้วค่ะ”ซูหน่วนหน่วนพึมพำ ตอบอย่างยากลำบาก

ลู่เต๋อไห่ตะคอกเสียงดังว่า : “เข้าใจก็ดีแล้ว มีสติหน่อยแล้วก็ไปเอาเด็กออกซะ!”

เธอถูกไล่ลงจากรถ และกลับเข้าไปโรงพยาบาลใหม่อีกรอบ

และยังคงเป็นคุณหมอที่ตรวจเธอคนนั้น

“คุณซูทำไมคุณถึงได้กลับมาล่ะ?”

ซูหน่วนหน่วนหลับตาแน่นแล้วเอ่ยอย่างคนบื้อใบ้ว่า : “คุณหมอคะ รบกวนด้วยเถอะค่ะ ช่วยทำแท้งให้ฉันที ฉันไม่ต้องการ…เด็กคนนี้ค่ะ”

คุณหมออึ้งด้วยความตกใจไปชั่วขณะ แต่ที่จริงแล้วก็มีหญิงสาวอ่อนวัยจำนวนมากที่ทำแท้งกันอยู่แล้วมันจึงไม่น่าแปลกใจดังนั้นจึงดำเนินการให้อย่างรวดเร็ว และให้ซูหน่วนหน่วนไปเข้าแถวชำระเงิน

ซูหน่วนหน่วนทำทุกอย่างด้วยความงุนงง ในตอนที่เธอยืนอยู่นอกห้องทำแท้งนั้น ยังคงไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง

เด็กคนนี้เพิ่งจะมีชีวิตอยู่ได้เพียงหนึ่งเดือนก็จะถูกทำลายอย่างโหดเหี้ยม…

ขอโทษนะ

ซูหน่วนหน่วนลดแผงขนตาของเธอลงแล้วอดไม่ได้ที่จะร้องไห้ออกมา ขอโทษด้วยนะลูกน้อย

“ซูหน่วนหน่วน ถึงคิวคุณแล้วค่ะ!” นางพยาบาลตะโกน

“ค่ะ” ซูหน่วนหน่วนลุกขึ้นยืน สูดหายใจลึก สุดท้ายแล้ววางมือลงบนส่วนท้องน้อย และนอนเหยียดยาวบนเตียงผ่าตัด

ถอดกางเกงออกแล้วแยกขาทั้งสองข้างของเธอ เครื่องมือที่เย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง สัมผัสไปที่ผิวบนขาของเธอ …

เด็กคนนี้กำลังจะหายไปในไม่ช้า

“ปัง——” ในตอนนี้ประตูห้องผ่าตัดถูกคนเปิดออกอย่างกะทันหัน

“ซูหน่วนหน่วน ที่แท้คุณก็มาโรงพยาบาลไม่ใช่เพื่อจะมาหาหมอ แต่ว่ามาทำแท้ง!” ลู่จิ่นเฉินพุ่งตรงเข้ามาในห้องผ่าตัดอย่างน่ากลัว ผลักหมอและนางพยาบาลสองสามครั้ง แล้วจับแขนของซูหน่วนหน่วนดึงลงจากเตียง “ผมอนุญาตให้คุณทำร้ายลูกของผมได้หรือไง?”

ซูหน่วนหน่วนพูดอย่างตื่นตระหนก : “จิ่นเฉิน คุณกลับมาได้ยังไง?”

“ทำไมล่ะ คุณคิดจริงๆเหรอว่า คุณจะซ่อนเป้าหมายที่แท้จริงของคุณไว้ได้น่ะ คุณโกหกผมเรื่องเงินห้าล้านเหรียญ แล้วยังจะแอบทำร้ายลูกของผมลับหลังอีกอย่างนั้นเหรอ?”ลู่จิ่นเฉินบีบคอเธออย่างแรง ดวงตาทั้งคู่แดงก่ำ ราวกับว่าอยากจะบีบคอเธอให้ตายจริงๆ “ฝันไปเถอะ ซูหน่วนหน่วน คุณกล้าหลอกลวงผม ผมจะทำให้คุณรู้สึกเหมือนตายทั้งเป็นไปตลอดชีวิต!”

“เด็กในท้องของคุณ ฉันไม่อนุญาตให้คุณฆ่าเขา ถ้าหากคุณไม่สามารถคลอดเขาออกมาได้อย่างปลอดภัย ผมจะสับมือสับเท้าของคุณ จากนั้นก็จะยัดลงไปในถัง ให้คุณอยู่ก็ไม่ได้ตายก็ไม่ได้!”

ซูหน่วนหน่วนทรุดตัวลงนั่งบนพื้น ทั้งมือและเท้าเจ็บไปหมด

และปวดที่ท้องน้อยอย่างมาก

เธอลูบที่ท้องน้อยอย่างปลอบประโลม แล้วลดแผงขนตาลง เพื่อปิดบังความเจ็บปวดในดวงตา

“ลู่จิ่นเฉิน ถ้าฉันบอกคุณว่า ในวันนั้นที่ฉันรับเงินเพื่อไปจากคุณเป็นเพราะมีบางอย่างที่ฉันต้องเก็บงำไว้พูดออกมาไม่ได้ล่ะคะ...” เธอเงยหน้าขึ้นแล้วมองเขาอย่างโศกเศร้า “คุณจะเข้าใจฉันไหมคะ?”

“พูดออกมาไม่ได้?” ลู่จิ่นเฉินจ้องมองเธออย่างรังเกียจ “ซูหน่วนหน่วน คุณคิดจะเล่นสนุกให้ผมดูโง่ใช่ไหม? ในตอนที่คุณรับเงินห้าล้านเหรียญไป ผมได้ยินคุณพูดเองกับหู!”

“ในตอนแรกฉันไล่ตามเขาก็เพื่อเงิน เดิมทีคิดว่าพอได้แต่งงานเข้าบ้านคนรวยแล้วก็จะโบยบินพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าได้ แต่ว่าใครจะรู้กันล่ะว่าจู่ๆเขาก็ได้รับพิษที่น่าพิศวง และกำลังจะตายโดยไม่คาดคิด ใครอยากจะแต่งงานกับคนตายกันล่ะ ให้เงินฉันมาห้าล้าน แล้วฉันจะจากไปทันที และจะไม่กลับมาอีก”

คำพูดเหล่านั้น ต้องเป็นหล่อนที่พูดเองอย่างแน่นอน

เธอไม่สามารถพิสูจน์ได้

“ลู่จิ่นเฉินคะ คุณเชื่อฉันอีกสักครั้งได้ไหม?” เธอดิ้นรนด้วยความหวังที่อ่อนแรง และมองลู่จิ่นเฉินด้วยสายตาวิงวอน

ถ้าเขาบอกว่าเขาเชื่อเธอ อย่างนั้นแล้วเธอก็จะไม่สนใจสัญญาเหล่านั้นเลย ไม่สนใจการแก้แค้นของลู่เต๋อไห่ หรือแม้กระทั่ง...ชีวิตของพ่อเองก็ยอมนำมาเสี่ยงกับอันตรายได้

เพียงขอให้ได้อยู่กับเขาต่อไป

“การเชื่อคุณ ก็ไม่ต่างกับเชื่อหมาตัวหนึ่งหรอก!” นี่คือคำตอบของลู่จิ่นเฉิน

เขาไม่เชื่อเธอ

******************************************************************

ตอนที่ 3ให้เงินก่อน แล้วจะได้ตัวเธอ

ซูหน่วนหน่วนถูกลู่จิ่นเฉินขังอยู่ในวิลล่า เขาจ้างแม่บ้านและนักโภชนาการที่ดีที่สุดมาดูแลลูกในท้องของซูหน่วนหน่วน

แต่ยิ่งเขาให้ความสำคัญกับเด็กคนนี้มากขึ้นเท่าไหร่ หัวใจของซูหน่วนหน่วนยิ่งรู้สึกเจ็บมากขึ้น

เพราะเธอรู้ว่า เด็กคนนี้…ไม่สามารถที่จะมีชีวิตเติบโตขึ้นได้

เธอไม่ต้องการทำให้ลู่จิ่นเฉินต้องเจ็บปวดใจ เขาเป็นคนที่เธอรักมากที่สุด

ความเจ็บปวดจากการสูญเสียลูก ให้เธอรับไว้คนเดียวก็เพียงพอแล้ว

ในขณะที่กำลังสับสนไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรดีที่จะทำให้ลู่จิ่นเฉินต้องเจ็บปวดใจน้อยที่สุด ลู่เต๋อไห่ก็โทรเข้ามา

“ทุกอย่างเตรียมพร้อมไว้หมดแล้วพรุ่งนี้จะส่งเธอไป”

ลู่เต๋อไห่วางสายทันทีที่พูดจบ

ซูหน่วนหน่วนลูบส่วนท้องน้อยที่แบนราบอย่างตะลึงงัน ฉีกริมฝีปากออกเป็นรอยยิ้มอันขมขื่น

เพียงแค่เธอจากไปในวันพรุ่งนี้ ลู่จิ่นเฉินก็จะไม่ต้องแบกรับความเจ็บปวดของการสูญเสียแล้ว...

ยามค่ำคืนค่อยๆมืดลง แต่ลู่จิ่นเฉินกลับยังไม่กลับมา

หลายวันก่อนหน้านี้ เขาจะกลับมาทานข้าวเย็นที่บ้านทุกวัน...

ซูหน่วนหน่วนมองยามค่ำคืนมืดมิดที่อยู่ภายนอกหน้าต่าง หรือว่า...เธอจะไม่ได้เจอหน้าเขาเป็นครั้งสุดท้ายแล้วใช่ไหม?

น่าเศร้าเสียจริง...

ซูหน่วนหน่วนพับเก็บชุดคลุม แล้วนอนห่อตัวอยู่บนเตียงแล้วกลืนกินความขมขื่นที่แสนยาวนานนี้

ในตอนที่กำลังสะลึมสะลือนี้เอง ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงประตูเปิดออกทันทีทันใด ลู่จิ่นเฉินที่เมามายเดินโซเซพุ่งตรงเข้ามา...

“จิ่นเฉิน...” ซูหน่วนหน่วนยังไม่ทันที่จะลุกขึ้น ก็ถูกลู่จิ่นเฉินเข้ามาจับแล้วกดไว้โดยตรง พร้อมกับจูบที่ร้อนแรงและเปียกชื้นเต็มไปด้วยกลิ่นเหล้าตามมาโดยทันที มันกวาดเอาเหตุและผลของซูหน่วนหน่วนไปทั้งหมด

เธอใช้แขนโอบกอดรอบคอของลู่จิ่นเฉิน วางร่างกายอันอ่อนนุ่มลงแล้วยอมรับเขาเข้าไปอย่างสุดหัวใจ

รู้สึกได้ว่าร่างกายของตัวเองถูกเขาแทรกตัวเข้ามาจนเปี่ยมล้น หัวใจก็พองตัวอย่างเต็มที่

ก่อนที่จะจากจากไป ยังสามารถได้แนบชิดกับเขา...มันก็ดีมากแล้ว

“ทำไมคุณถึงต้องการจะจากผมไป?” ลู่จิ่นเฉินนั้นเมามายอย่างมาก ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยเส้นเลือดแดงก่ำ เก็บกดอารมณ์หดหู่ที่หมุนวนอยู่ในนั้น เพียงแค่ซูหน่วนหน่วนมองดู ก็ถูกกลืนเข้าไป

เธอหลั่งน้ำตาออกมา เพราะจิตใจอยู่เหนือการควบคุม

“คุณชอบเงินมากขนาดนั้นเลยเหรอ?”ลู่จิ่นเฉินค่อยๆควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่อยู่ เขาบีบคางของซูหน่วนหน่วนอย่างแรง แล้วเอ่ยอย่างเกี้ยวกราดว่า “ผมรวยไม่พอหรือไง? ห้าล้านเหรียญก็ทำให้คุณทิ้งผมได้แล้ว! หรือว่าคุณไม่รู้ว่า ขอเพียงคุณแต่งงานกับผม อย่าว่าแต่ห้าล้านเหรียญเลย แม้จะห้าพันล้านผมก็เต็มใจจะให้คุณ!”

ยิ่งเขาพูดมากเท่าไหร่ ซูหน่วนหน่วนก็ร้องไห้หนักขึ้นเรื่อยๆ เธอโอบกอดคอของลู่จิ่นเฉินแน่นขึ้น แล้วประกบริมฝีปากลงไป แล้วอยากจะแต่งงานอย่างแสนหวานกับลู่จิ่นเฉิน

เช่นนี้แล้วก็จะทำให้เขาหยุดพูดถึงเรื่องเหล่านั้น เพราะมันทำให้เธอรู้สึกราวกับว่ากำลังจะตาย

แต่ลู่จิ่นเฉินกลับจับคอของเธอ แล้วกดเธอแนบกับเตียงอย่างแรง

“อย่าแตะต้องตัวผม คุณมันไม่คู่ควร! ห้าล้านเหรียญก็ได้ตัวคุณแล้ว ทำไมคุณถึงราคาถูกแบบนี้? ซูหน่วนหน่วน ทำไมคุณถึงตกต่ำขนาดนี้!”

ซูหน่วนหน่วนร้องไห้อย่างหนักจนสะอื้น : “ฉันเปล่านะคะ...จิ่นเฉิน ฉันไม่ได้เป็นอย่างนั้น...”

เธอทำเพื่อเขานะ

“หุบปาก!”ลู่จิ่นเฉินปิดปากเธอเอาไว้ “ผมไม่ต้องการได้ยินเสียงของคุณ ปากของคุณในตอนนี้ทำได้แค่ส่งเสียงร้องอย่างเจ็บปวด! นอกจากนั้นแล้ว คำเดียว ผมก็ไม่อยากฟัง!”

ซูหน่วนหน่วนร้องไห้และส่ายหน้าไปมา น้ำตาร่วงหล่งบนฝ่ามือของลู่จิ่นเฉิน

ลู่จิ่นเฉินสะบัดมือออกด้วยความขยะแขยงในทันทีทันใด แล้วคว้าผ้าห่มที่อยู่ด้านข้าง คลุมใบหน้าที่กำลังร้องไห้ของซูหน่วนหน่วน

“แค่แตะต้องคุณร้องไห้แล้ว ทำไมคุณถึงได้ผิดหวังขนาดนี้ล่ะ? หรือว่าคุณรู้สึกว่าผมให้เงินคุณน้อยเกินไป คุณเลยไม่เต็มใจที่จะให้ความร่วมมือ?”

ลู่จิ่นเฉินคว้าแขนของเธอ ทำให้เธอพลิกตัวกลับมาทั้งตั้ว และถูกร่างกายแข็งแรงที่กำลังเดือดดาลกดทับตามลงมาทันที “ดังนั้นครั้งต่อไปก่อนที่ผมจะมาหาคุณก็จะต้องจ่ายเงินก่อนถึงจะได้ตรวจสอบสินค้างั้นสินะ?”

ซูหน่วนหน่วนเพียงแค่ร้องไห้และไม่พูดอะไร

แต่ดูเหมือนว่าลู่จิ่นเฉินจะหัวร้อนขึ้นมาอย่างรุนแรง เขาดึงเงินสดออกมาจากกระเป๋าเงินของเขาจริงๆ แล้วโปรยมันไปทั่วแผ่นหลังเปล่าเปลือยของซูหน่วนหน่วน

“พอไหม?” เขาเย้ยหยันด้วยเสียงที่เย็นเยียบกว่าจุดเยือกแข็ง “ซูหน่วนหน่วน เงินเหล่านี้ มันพอหรือยัง?”

ซูหน่วนหน่วนกัดริมฝีปากของเธออย่างแรง เพื่อให้ลู่จิ่นเฉินหยุดการกระทำที่ทำร้ายผู้คนแบบนี้ เธอจำต้องตอบโต้ : “พอแล้ว! ลู่จิ่นเฉิน ทำแบบนี้คุณจะทำให้เงินฉันหายไปนะ…”

ในที่สุด ลู่จิ่นเฉินก็หยุด แล้วเอนตัวลง แนบข้างหูของซูหน่วนหน่วน โดยพูดว่า : “ถ้าพอแล้ว ต่อไปมันก็เป็นเวลาที่จะแสดงให้ผมพอใจใช่ไหม?”

********************************************************************