ตอน 1
ชีวิตที่เหลือขอไม่เกี่ยวกันอีก
ตอนที่1ตั้งครรภ์สี่สัปดาห์ครึ่งแล้ว
“กลับบ้านเถอะนะคะจิ่นเฉิน ขอร้องล่ะ...”ซูหน่วนหน่วนขอร้อง เธอกลัวจริงๆว่าจะถูกคนภายนอกมาได้ยินเข้า
“หุบปาก! ผมมาจากที่นั่น และมันไม่ใช่บ้านของผู้หญิงสารเลวจะหลับนอนเพราะเงินอย่างคุณ! คุณมันเหมาะสมกับสถานที่ประเภทนี้แล้ว!” ลู่จิ่นเฉินเอ่ย
ที่ด้านนอกประตูยังคงมีคนเดินผ่านไปผ่านมา ซูหน่วนหน่วนกัดริมฝีปากล่างไม่ให้ตัวเองส่งเสียงออกมาเพียงครึ่งคำ
... ...
ทุกอย่าง ในที่สุดก็จบลง
ซูหน่วนหน่วนอ่อนแรงทรุดลงกับพื้นไปทั้งตัว
ลู่จิ่นเฉินลุกขึ้นยืน แล้วค่อยๆจัดชุดสูทอย่างช้าๆไม่รีบร้อน เขายังคงแต่งตัวอย่างเรียบร้อยสวยงาม มองไม่เห็นแม้แต่ประกายของความเศร้า
ทั้งเสื้อผ้าก็ยับย่นไม่เรียบร้อย สีหน้าของซูหน่วนหน่วนผิดไปจากปกติ เธอนอนเหยียดอยู่ข้างเท้าเขา ช่างตกต่ำ และตกต่ำมากขึ้นเรื่อยๆ
“ใช่แล้วล่ะ ได้ยินว่าหลายวันมานี้คุณไม่สบาย ระวังหน่อยสิ ไปตรวจดูให้ดีๆล่ะ อย่าทำให้เนื้อตัวของคุณต้องเสียหาย เพราะว่าครอบครัวของผมจ่ายห้าล้านเหรียญเพื่อซื้อคุณมา ถ้าเกิดทำให้เสียหายก็อย่ามาโทษว่าผมไม่เกรงใจ!”
เมื่อโพล่งข้อความที่เย็นชาสุดๆออกมาแล้ว เขาก็สะบัดมือ แล้วกระแทกประตูปิดดังปัง
ซูหน่วนหน่วนงอตัวลุกขึ้น ชะลอตัวหยุดพักอยู่สักพัก จากนั้นในที่สุดก็มีเรี่ยวแรงที่จะยืนขึ้น
เมื่อจัดเสื้อผ้าบนตัวเสร็จ เธอก็นั่งพิงกำแพง และหายใจหอบเบาๆ
แล้วก็รู้สึกปวดท้องน้อยขึ้นมาอีกมันเริ่มมาตั้งแต่สัปดาห์ก่อน ทุกครั้งที่เธอทำกับจิ่นเฉินเสร็จ ก็จะรู้สึกเจ็บปวดแบบนี้
ไม่รู้ว่าจริงๆแล้วเป็นเพราะอะไร... ...
พักผ่อนอยู่ชั่วครู่ ซูหน่วนหน่วนก็ยืนขึ้นอิงกำแพง แล้วเดินออกจากห้องแต่งตัว
ไปลงทะเบียนคนเดียว เจาะเลือด แล้วก็ตรวจ... ....
“ขอแสดงความยินดีด้วย คุณซู คุณตั้งครรภ์ได้สี่สัปดาห์ครึ่งแล้ว...” คุณหมอถือเอกสารการตรวจมาพร้อมกับท่าทางเป็นกังวลเล็กน้อย “เพียงแต่ว่า...สภาพร่างกายของคุณดูแปลกๆนะครับ สภาพของทารกในครรภ์ดูไม่ค่อยแข็งแรง เวลาที่คุณมีเพศสัมพันธ์กับสามีของคุณให้ระวังหน่อย อย่าให้กระเทือนทารกในครรภ์...”
ซูหน่วนหน่วนฟังคุณหมออย่างตะลึงงัน แล้วใช้มือปิดท้องน้อยเอาไว้
เธอกำลังตั้งครรภ์...
ซูหน่วนหน่วนไม่สามารถระงับความยินดีไว้ได้ถ้าหากลู่จิ่นเฉินรู้ จะต้องมีความสุขมากแน่ๆเพราะว่านี่เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของเขาเอง
เมื่อออกมาจากโรงพยาบาล ซูหน่วนหน่วนต้องการจะโทรหาลู่จิ่นเฉิน เพื่อแบ่งปันข่าวดี
แต่แล้วก็ถูกหยุดไว้ตรงหน้า เมื่อมีเสียงเย็นเยียบจากชายหนุ่มที่ดูเหมือนเป็นจะบอดี้การ์ดดังขึ้นว่า : “คุณซูครับ นายท่านต้องการพบคุณครับ”
นายท่านที่เอ่ยจากปากฝ่ายตรงข้าม คือ ลู่เต๋อไห่ พ่อของ ลู่จิ่นเฉิน
“มีธุระงั้นเหรอ...”
โดยไม่รอให้ซูหน่วนหน่วนพูดจบ บอดี้การ์ดก็คว้าแขนของเธอแล้วผลักเข้าไปในรถที่จอดอยู่ข้างๆเธอ
ลู่เต๋อไห่นั่งหลังเหยียดตรง แล้วพูดอย่างเย่อหยิ่งและดูถูกดูแคลน : “เธอท้องแล้วงั้นเหรอ? ห้ามเด็ดขาด”
เป็นคำพูดเรียบง่าย ที่กำหนดความเป็นความตายลูกในท้องของซูหน่วนหน่วนโดยตรง
“เพราะอะไรกันคะ? ถึงแม้คุณจะดูถูกฉันทุกอย่าง แต่นี่เป็นเด็กในตระกูลของคุณด้วยนะคะ!”
ลู่เต๋อไห่กล่าวด้วยความเกลียดชังอย่างหงุดหงิดว่า : “เธอลืมพิษที่อยู่ในตัวเธอไปแล้วหรือไง? เด็กก็จะได้รับผลด้วย ถึงคลอดออกมาก็ตายอยู่ดี สู้ไม่มีจะดีกว่า!”
ซูหน่วนหน่วนนิ่งอึ้ง แล้วนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อสองเดือนก่อนหน้านี้
ในคืนที่ฝนตกคืนนั้น ลู่เต๋อไห่มาพบเธอ และโยนเงินห้าล้านหรียญพร้อมกับสัญญาฉบับหนึ่ง จากนั้นพูดกับเธอว่า
“ลู่จิ่นเฉินถูกวางยาพิษ มีเพียงการมีเพศสัมพันธ์กับหญิงสาวเท่านั้นพิษจึงจะถูกถ่ายโอนไปในตัวของผู้หญิง...ขอเพียงเธอยินยอมที่จะรับการถ่ายโอนพิษนี้เข้าไปในตัวแต่ทั้งนั้นในสัญญาฉบับนี้ระบุว่าลู่จิ่นเฉินจะไม่ได้พบเห็นเธอ แล้วเงินห้าล้านเหรียญจะเป็นของเธอ ซึ่งมันเพียงพอที่จะเอาตัวพ่อของเธอออกจากคาสิโน...”
**************************************************************
ตอน 2
ตอนที่2ให้ฉันได้คลอดเด็กออกมา
ซูหน่วนหน่วนพูดไม่ออก
มีพิษซ่อนอยู่ในร่างกายของเธอพิษพวกนี้แปลกประหลาดและแสบร้อนมาก และไม่รู้ว่าตอนไหนจะปะทุออกมาแล้วฆ่าเธอ
ร่างกายเธอในทุกวันนี้ไม่สามารถที่จะให้กำเนิดลูกได้อย่างแน่นอน
“พูดถึงข้อนี้แล้ว ในคืนนั้นเธอได้เซ็นสัญญาว่าจะไม่เจอหน้าจิ่นเฉินตลอดไป แต่จนถึงตอนนี้เธอก็ยังอยู่ข้างกายเขา มันก็เป็นการละเมิดสัญญาแล้ว อย่าบังคับให้ฉันต้องให้เธอรับผิดชอบด้วยการหาเงินห้าล้านมาคืนเลย!” ลู่เต๋อไห่คำรามเย็นเยียบ
ซูหน่วนหน่วนครุ่นคิดอย่างตกตะลึง ไม่ตอบอะไร
หลังจากคืนนั้น เธอได้จากไปแล้วจริงๆ แต่ว่าภายในไม่กี่วันก็ถูกลู่จิ่นเฉินจับกลับมา นอกจากนั้นยังปฏิบัติต่อเธอราวกับเป็นศัตรู และอาฆาตแค้นฝังใจ
“ฉัน…เข้าใจแล้วค่ะ”ซูหน่วนหน่วนพึมพำ ตอบอย่างยากลำบาก
ลู่เต๋อไห่ตะคอกเสียงดังว่า : “เข้าใจก็ดีแล้ว มีสติหน่อยแล้วก็ไปเอาเด็กออกซะ!”
เธอถูกไล่ลงจากรถ และกลับเข้าไปโรงพยาบาลใหม่อีกรอบ
และยังคงเป็นคุณหมอที่ตรวจเธอคนนั้น
“คุณซูทำไมคุณถึงได้กลับมาล่ะ?”
ซูหน่วนหน่วนหลับตาแน่นแล้วเอ่ยอย่างคนบื้อใบ้ว่า : “คุณหมอคะ รบกวนด้วยเถอะค่ะ ช่วยทำแท้งให้ฉันที ฉันไม่ต้องการ…เด็กคนนี้ค่ะ”
คุณหมออึ้งด้วยความตกใจไปชั่วขณะ แต่ที่จริงแล้วก็มีหญิงสาวอ่อนวัยจำนวนมากที่ทำแท้งกันอยู่แล้วมันจึงไม่น่าแปลกใจดังนั้นจึงดำเนินการให้อย่างรวดเร็ว และให้ซูหน่วนหน่วนไปเข้าแถวชำระเงิน
ซูหน่วนหน่วนทำทุกอย่างด้วยความงุนงง ในตอนที่เธอยืนอยู่นอกห้องทำแท้งนั้น ยังคงไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง
เด็กคนนี้เพิ่งจะมีชีวิตอยู่ได้เพียงหนึ่งเดือนก็จะถูกทำลายอย่างโหดเหี้ยม…
ขอโทษนะ
ซูหน่วนหน่วนลดแผงขนตาของเธอลงแล้วอดไม่ได้ที่จะร้องไห้ออกมา ขอโทษด้วยนะลูกน้อย
“ซูหน่วนหน่วน ถึงคิวคุณแล้วค่ะ!” นางพยาบาลตะโกน
“ค่ะ” ซูหน่วนหน่วนลุกขึ้นยืน สูดหายใจลึก สุดท้ายแล้ววางมือลงบนส่วนท้องน้อย และนอนเหยียดยาวบนเตียงผ่าตัด
ถอดกางเกงออกแล้วแยกขาทั้งสองข้างของเธอ เครื่องมือที่เย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง สัมผัสไปที่ผิวบนขาของเธอ …
เด็กคนนี้กำลังจะหายไปในไม่ช้า
“ปัง——” ในตอนนี้ประตูห้องผ่าตัดถูกคนเปิดออกอย่างกะทันหัน
“ซูหน่วนหน่วน ที่แท้คุณก็มาโรงพยาบาลไม่ใช่เพื่อจะมาหาหมอ แต่ว่ามาทำแท้ง!” ลู่จิ่นเฉินพุ่งตรงเข้ามาในห้องผ่าตัดอย่างน่ากลัว ผลักหมอและนางพยาบาลสองสามครั้ง แล้วจับแขนของซูหน่วนหน่วนดึงลงจากเตียง “ผมอนุญาตให้คุณทำร้ายลูกของผมได้หรือไง?”
ซูหน่วนหน่วนพูดอย่างตื่นตระหนก : “จิ่นเฉิน คุณกลับมาได้ยังไง?”
“ทำไมล่ะ คุณคิดจริงๆเหรอว่า คุณจะซ่อนเป้าหมายที่แท้จริงของคุณไว้ได้น่ะ คุณโกหกผมเรื่องเงินห้าล้านเหรียญ แล้วยังจะแอบทำร้ายลูกของผมลับหลังอีกอย่างนั้นเหรอ?”ลู่จิ่นเฉินบีบคอเธออย่างแรง ดวงตาทั้งคู่แดงก่ำ ราวกับว่าอยากจะบีบคอเธอให้ตายจริงๆ “ฝันไปเถอะ ซูหน่วนหน่วน คุณกล้าหลอกลวงผม ผมจะทำให้คุณรู้สึกเหมือนตายทั้งเป็นไปตลอดชีวิต!”
“เด็กในท้องของคุณ ฉันไม่อนุญาตให้คุณฆ่าเขา ถ้าหากคุณไม่สามารถคลอดเขาออกมาได้อย่างปลอดภัย ผมจะสับมือสับเท้าของคุณ จากนั้นก็จะยัดลงไปในถัง ให้คุณอยู่ก็ไม่ได้ตายก็ไม่ได้!”
ซูหน่วนหน่วนทรุดตัวลงนั่งบนพื้น ทั้งมือและเท้าเจ็บไปหมด
และปวดที่ท้องน้อยอย่างมาก
เธอลูบที่ท้องน้อยอย่างปลอบประโลม แล้วลดแผงขนตาลง เพื่อปิดบังความเจ็บปวดในดวงตา
“ลู่จิ่นเฉิน ถ้าฉันบอกคุณว่า ในวันนั้นที่ฉันรับเงินเพื่อไปจากคุณเป็นเพราะมีบางอย่างที่ฉันต้องเก็บงำไว้พูดออกมาไม่ได้ล่ะคะ...” เธอเงยหน้าขึ้นแล้วมองเขาอย่างโศกเศร้า “คุณจะเข้าใจฉันไหมคะ?”
“พูดออกมาไม่ได้?” ลู่จิ่นเฉินจ้องมองเธออย่างรังเกียจ “ซูหน่วนหน่วน คุณคิดจะเล่นสนุกให้ผมดูโง่ใช่ไหม? ในตอนที่คุณรับเงินห้าล้านเหรียญไป ผมได้ยินคุณพูดเองกับหู!”
“ในตอนแรกฉันไล่ตามเขาก็เพื่อเงิน เดิมทีคิดว่าพอได้แต่งงานเข้าบ้านคนรวยแล้วก็จะโบยบินพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าได้ แต่ว่าใครจะรู้กันล่ะว่าจู่ๆเขาก็ได้รับพิษที่น่าพิศวง และกำลังจะตายโดยไม่คาดคิด ใครอยากจะแต่งงานกับคนตายกันล่ะ ให้เงินฉันมาห้าล้าน แล้วฉันจะจากไปทันที และจะไม่กลับมาอีก”
คำพูดเหล่านั้น ต้องเป็นหล่อนที่พูดเองอย่างแน่นอน
เธอไม่สามารถพิสูจน์ได้
“ลู่จิ่นเฉินคะ คุณเชื่อฉันอีกสักครั้งได้ไหม?” เธอดิ้นรนด้วยความหวังที่อ่อนแรง และมองลู่จิ่นเฉินด้วยสายตาวิงวอน
ถ้าเขาบอกว่าเขาเชื่อเธอ อย่างนั้นแล้วเธอก็จะไม่สนใจสัญญาเหล่านั้นเลย ไม่สนใจการแก้แค้นของลู่เต๋อไห่ หรือแม้กระทั่ง...ชีวิตของพ่อเองก็ยอมนำมาเสี่ยงกับอันตรายได้
เพียงขอให้ได้อยู่กับเขาต่อไป
“การเชื่อคุณ ก็ไม่ต่างกับเชื่อหมาตัวหนึ่งหรอก!” นี่คือคำตอบของลู่จิ่นเฉิน
เขาไม่เชื่อเธอ
******************************************************************
ตอน 3
ตอนที่ 3ให้เงินก่อน แล้วจะได้ตัวเธอ
ซูหน่วนหน่วนถูกลู่จิ่นเฉินขังอยู่ในวิลล่า เขาจ้างแม่บ้านและนักโภชนาการที่ดีที่สุดมาดูแลลูกในท้องของซูหน่วนหน่วน
แต่ยิ่งเขาให้ความสำคัญกับเด็กคนนี้มากขึ้นเท่าไหร่ หัวใจของซูหน่วนหน่วนยิ่งรู้สึกเจ็บมากขึ้น
เพราะเธอรู้ว่า เด็กคนนี้…ไม่สามารถที่จะมีชีวิตเติบโตขึ้นได้
เธอไม่ต้องการทำให้ลู่จิ่นเฉินต้องเจ็บปวดใจ เขาเป็นคนที่เธอรักมากที่สุด
ความเจ็บปวดจากการสูญเสียลูก ให้เธอรับไว้คนเดียวก็เพียงพอแล้ว
ในขณะที่กำลังสับสนไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรดีที่จะทำให้ลู่จิ่นเฉินต้องเจ็บปวดใจน้อยที่สุด ลู่เต๋อไห่ก็โทรเข้ามา
“ทุกอย่างเตรียมพร้อมไว้หมดแล้วพรุ่งนี้จะส่งเธอไป”
ลู่เต๋อไห่วางสายทันทีที่พูดจบ
ซูหน่วนหน่วนลูบส่วนท้องน้อยที่แบนราบอย่างตะลึงงัน ฉีกริมฝีปากออกเป็นรอยยิ้มอันขมขื่น
เพียงแค่เธอจากไปในวันพรุ่งนี้ ลู่จิ่นเฉินก็จะไม่ต้องแบกรับความเจ็บปวดของการสูญเสียแล้ว...
ยามค่ำคืนค่อยๆมืดลง แต่ลู่จิ่นเฉินกลับยังไม่กลับมา
หลายวันก่อนหน้านี้ เขาจะกลับมาทานข้าวเย็นที่บ้านทุกวัน...
ซูหน่วนหน่วนมองยามค่ำคืนมืดมิดที่อยู่ภายนอกหน้าต่าง หรือว่า...เธอจะไม่ได้เจอหน้าเขาเป็นครั้งสุดท้ายแล้วใช่ไหม?
น่าเศร้าเสียจริง...
ซูหน่วนหน่วนพับเก็บชุดคลุม แล้วนอนห่อตัวอยู่บนเตียงแล้วกลืนกินความขมขื่นที่แสนยาวนานนี้
ในตอนที่กำลังสะลึมสะลือนี้เอง ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงประตูเปิดออกทันทีทันใด ลู่จิ่นเฉินที่เมามายเดินโซเซพุ่งตรงเข้ามา...
“จิ่นเฉิน...” ซูหน่วนหน่วนยังไม่ทันที่จะลุกขึ้น ก็ถูกลู่จิ่นเฉินเข้ามาจับแล้วกดไว้โดยตรง พร้อมกับจูบที่ร้อนแรงและเปียกชื้นเต็มไปด้วยกลิ่นเหล้าตามมาโดยทันที มันกวาดเอาเหตุและผลของซูหน่วนหน่วนไปทั้งหมด
เธอใช้แขนโอบกอดรอบคอของลู่จิ่นเฉิน วางร่างกายอันอ่อนนุ่มลงแล้วยอมรับเขาเข้าไปอย่างสุดหัวใจ
รู้สึกได้ว่าร่างกายของตัวเองถูกเขาแทรกตัวเข้ามาจนเปี่ยมล้น หัวใจก็พองตัวอย่างเต็มที่
ก่อนที่จะจากจากไป ยังสามารถได้แนบชิดกับเขา...มันก็ดีมากแล้ว
“ทำไมคุณถึงต้องการจะจากผมไป?” ลู่จิ่นเฉินนั้นเมามายอย่างมาก ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยเส้นเลือดแดงก่ำ เก็บกดอารมณ์หดหู่ที่หมุนวนอยู่ในนั้น เพียงแค่ซูหน่วนหน่วนมองดู ก็ถูกกลืนเข้าไป
เธอหลั่งน้ำตาออกมา เพราะจิตใจอยู่เหนือการควบคุม
“คุณชอบเงินมากขนาดนั้นเลยเหรอ?”ลู่จิ่นเฉินค่อยๆควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่อยู่ เขาบีบคางของซูหน่วนหน่วนอย่างแรง แล้วเอ่ยอย่างเกี้ยวกราดว่า “ผมรวยไม่พอหรือไง? ห้าล้านเหรียญก็ทำให้คุณทิ้งผมได้แล้ว! หรือว่าคุณไม่รู้ว่า ขอเพียงคุณแต่งงานกับผม อย่าว่าแต่ห้าล้านเหรียญเลย แม้จะห้าพันล้านผมก็เต็มใจจะให้คุณ!”
ยิ่งเขาพูดมากเท่าไหร่ ซูหน่วนหน่วนก็ร้องไห้หนักขึ้นเรื่อยๆ เธอโอบกอดคอของลู่จิ่นเฉินแน่นขึ้น แล้วประกบริมฝีปากลงไป แล้วอยากจะแต่งงานอย่างแสนหวานกับลู่จิ่นเฉิน
เช่นนี้แล้วก็จะทำให้เขาหยุดพูดถึงเรื่องเหล่านั้น เพราะมันทำให้เธอรู้สึกราวกับว่ากำลังจะตาย
แต่ลู่จิ่นเฉินกลับจับคอของเธอ แล้วกดเธอแนบกับเตียงอย่างแรง
“อย่าแตะต้องตัวผม คุณมันไม่คู่ควร! ห้าล้านเหรียญก็ได้ตัวคุณแล้ว ทำไมคุณถึงราคาถูกแบบนี้? ซูหน่วนหน่วน ทำไมคุณถึงตกต่ำขนาดนี้!”
ซูหน่วนหน่วนร้องไห้อย่างหนักจนสะอื้น : “ฉันเปล่านะคะ...จิ่นเฉิน ฉันไม่ได้เป็นอย่างนั้น...”
เธอทำเพื่อเขานะ
“หุบปาก!”ลู่จิ่นเฉินปิดปากเธอเอาไว้ “ผมไม่ต้องการได้ยินเสียงของคุณ ปากของคุณในตอนนี้ทำได้แค่ส่งเสียงร้องอย่างเจ็บปวด! นอกจากนั้นแล้ว คำเดียว ผมก็ไม่อยากฟัง!”
ซูหน่วนหน่วนร้องไห้และส่ายหน้าไปมา น้ำตาร่วงหล่งบนฝ่ามือของลู่จิ่นเฉิน
ลู่จิ่นเฉินสะบัดมือออกด้วยความขยะแขยงในทันทีทันใด แล้วคว้าผ้าห่มที่อยู่ด้านข้าง คลุมใบหน้าที่กำลังร้องไห้ของซูหน่วนหน่วน
“แค่แตะต้องคุณร้องไห้แล้ว ทำไมคุณถึงได้ผิดหวังขนาดนี้ล่ะ? หรือว่าคุณรู้สึกว่าผมให้เงินคุณน้อยเกินไป คุณเลยไม่เต็มใจที่จะให้ความร่วมมือ?”
ลู่จิ่นเฉินคว้าแขนของเธอ ทำให้เธอพลิกตัวกลับมาทั้งตั้ว และถูกร่างกายแข็งแรงที่กำลังเดือดดาลกดทับตามลงมาทันที “ดังนั้นครั้งต่อไปก่อนที่ผมจะมาหาคุณก็จะต้องจ่ายเงินก่อนถึงจะได้ตรวจสอบสินค้างั้นสินะ?”
ซูหน่วนหน่วนเพียงแค่ร้องไห้และไม่พูดอะไร
แต่ดูเหมือนว่าลู่จิ่นเฉินจะหัวร้อนขึ้นมาอย่างรุนแรง เขาดึงเงินสดออกมาจากกระเป๋าเงินของเขาจริงๆ แล้วโปรยมันไปทั่วแผ่นหลังเปล่าเปลือยของซูหน่วนหน่วน
“พอไหม?” เขาเย้ยหยันด้วยเสียงที่เย็นเยียบกว่าจุดเยือกแข็ง “ซูหน่วนหน่วน เงินเหล่านี้ มันพอหรือยัง?”
ซูหน่วนหน่วนกัดริมฝีปากของเธออย่างแรง เพื่อให้ลู่จิ่นเฉินหยุดการกระทำที่ทำร้ายผู้คนแบบนี้ เธอจำต้องตอบโต้ : “พอแล้ว! ลู่จิ่นเฉิน ทำแบบนี้คุณจะทำให้เงินฉันหายไปนะ…”
ในที่สุด ลู่จิ่นเฉินก็หยุด แล้วเอนตัวลง แนบข้างหูของซูหน่วนหน่วน โดยพูดว่า : “ถ้าพอแล้ว ต่อไปมันก็เป็นเวลาที่จะแสดงให้ผมพอใจใช่ไหม?”
********************************************************************