บทที่ 5

บทที่5

นี่คือกล่องอาหารกลางวันที่โม่ชืออวิ้นให้เจี่ยนหยุ่นน่าวกิน เจี่ยนหยุ่นน่าวไม่อยากอาหารและได้กินไปเพียงเล็กน้อยและมีมากกว่าครึ่งที่เหลืออยู่ในกล่องอาหาร เขาเคลื่อนไหวเร็วเก็นไปและคนที่เหลืออีกสามคนในห้องไม่มีโอกาสที่จะหยุดยั้งเขา กล่องพลาสติกใส่อาหารโดนหัวเจี่ยนอีหลิง และอาหารก็กระเด็

บทที่ 6

บทที่6

เจี่ยนหยุ่นเฉิงพูดกับเจี่ยนอีหลิงต่อว่า “ให้หยุดอาทิตย์หนึ่งใช้เวลาสำนึกผิดสิ่งที่ทำ ได้ยินไหม” การจัดการกับสิ่งต่างๆของเขานั้นรวดเร็วและเด็ดขาดกว่าพ่อของเขา เจี่ยนอีหลิงพยักหน้า เห็นด้วยอย่างแข็งขัน การพักผ่อนอยู่กับบ้านสองสามวันนั้นดีสำหรับเธอเช่นกัน ตามนวนิยายต้นฉบับ เมื่อเกิดเรื่

บทที่ 7

บทที่7

ในเวลานั้นแม้ว่าฉินชวนจะยังไม่ได้มีตัวตนเด่นชัด แต่ก็เป็นคนพิเศษสำหรับเจี่ยนอีหลิง น่าเสียดายที่เจี่ยนอีหลิงขาดการติดต่อกับฉินชวนหลังจากการสอนพิเศษจบลง แต่เจี่ยนอีหลิงไม่เคยลืมเขา ภายหลังเมื่อเจี่ยนอีหลิงเห็นฉินชวนอีกครั้ง เธอก็พบว่าฉินชวนก็ยังหล่อเหลาเหมือนเดิมนอกจากว่าเขายิ่งดูเป็น