บทที่ 459

บทที่459

การกระทำเพียงเล็กๆเช่นนี้ ทําให้ธามนิธิ รู้สึกเหมือนกำลังได้รับแรงสนับสนุนอันยิ่งใหญ่

เขาไม่ควบคุมตนเองอีกต่อไปและรุกล้ำ เข้าไปอย่างดุดัน

ออกมาจากห้องนํา เขาวางเธอลงบนเตียง ใหญ่ เรือนร่างยังไม่ทันได้เช็ดให้แห้งดี เกิดเป็น หยดน้ำไหลลงบนผ้าปูเตียง ทิ้งไว้เป็นร่อยรอย

เขา

บทที่ 460

บทที่460

บทที่ 461

บทที่461

เพียงแต่เขารู้สึกไม่ยินยอม ถ้าหากในตอน แรกคุณน้าไม่เกิดเรื่อง นลินไม่ได้จากไป เขาคง ไม่สู่ขอเธอหรอก เธอรู้ใช่ไหม?”

“ฉันไม่รู้ว่าเธอกำลังพูดถึงอะไร?”ถึงแม้ เรื่องที่เขาพูดจะเป็นเรื่องจริง แต่ปาณีไม่อยากฟัง เวทีสหยุดเดิน “ปาณี

ร่มถูกลดลง น้ำเสียงของเขาจริงจังยิ่งกว่า ใคร