บทที่ 455

บทที่455

รามนิธิ กถึงและเอ่ยเล่าเรื่องเขากับนลิน ให้เธอฟัง

นลินตามเขาออกมาหลังจากนั้น ธามนิธิ เลือกที่จะนั่งลงที่ระเบียง พอเดินมาถึงตรงหน้าเขา เธอใช้สายตา

อ่อนโยนมองเขาและพูดขึ้น “ธามนิธิ เรื่องราว

ก่อนหน้านี้ เป็นฉันที่ต้องขอโทษคุณ

ผู้หญิงคนนี้ราวกับว่ามีสองหน้า ยามเขา เกิ

บทที่ 456

บทที่456

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับคําเยาะเย้ยจากรา มนิธิ นลินยังคงตอบกลับอย่างอ่อนโยน ในตอน นั้นฉันยังสับสน มีหลายเรื่องไม่ได้คิดให้ดี ใน ระยะนี้ กลับเอาแต่คิดถึงเรื่องราวเก่าๆอยู่เสมอ ฉันรู้ตัวดีว่าฉันทำเกินไป แต่ว่า ธามนิธิคะ ฉันผิด ไปแล้ว ผิดไปแล้วจริงๆ คุณอภัยให้ฉันเถอะนะ คะ? ขอแค่คุณย

บทที่ 457

บทที่457

เธอมองดูเขา เอยอย่างไม่มั่นใจอยู่บ้าง “ธา

สายตาของธามนิธิคมกริมราวกับมีด เขา มองดูนลิน เอ่ยเตือนขึ้นทีละคํา “เธอกล้าเอ่ยสัก คําต่อหน้าปาณีก็ลองดู”

นลินยังไม่ทันได้พูด ธามนิธิก็ยืนขึ้นและ เดินออกจากระเบียงไปแล้ว

เธอบ้างแผ่นหลังของเขาและนิ่งงังไป การ ตอบสนองของเขาเมื่อก