บทที่ 446

บทที่446

เขาก้มหัวลงจูบลงบนปากของเธออย่างนุ่ม

นวล

จากครั้งแรกที่ยังระแวงจูบทุกครั้งก็ ระมัดระวังตลอดมาจนตอนนี้พวกเธอก็มีความ เข้าใจและเล่นกัน

ธามนิธิชอบการขยับความสัมพันธ์แบบนี้

เวลาทําให้พวกเธอจากคนแปลกหน้ากลาย เป็นคนใกล้ชิดกัน

ปาณียกแขนขึ้นไปกอดคอเขาและกอดจูบ กับเขา

บทที่ 447

บทที่447

ไม่นานปาณีก็เห็นป่าเพื่อนบ้านสองคนนั่ง อยู่ที่โซฟาบ้านตัวเอง

ผู้หญิงวายกลางทั้งสองคนที่นั่งอยู่ข้างๆ สายตาเอาแต่มองธามนิธิ

สามีของปาณีนี่หน้าตาดีจริงๆ! ดูสบายตาก ว่าลูกเขยบ้านตัวเองอีก

คำว่าหล่อไม่มีมาตรฐานที่แน่นอนถ้าเป็น คนที่มีคุณสมบัติพิเศษยืนอยู่ตรงนั้นเฉยๆก็ สาม

บทที่ 448

บทที่448

ทุกคนคุยไปอีกสักพักตอนกลับน้าบุนและ น้าจนก็ยิ้มแย้มตลอด

เพราะว่ามรธามนิธิอยู่ตรงนี้พวกเขาเลยไม่ ได้รู้สึกถึงความอึดอัดเลย

พอส่งพวกเธอลงไปชั้นล่างฝนสิริก็มีความ เสียดาย “ธามครั้งหน้ามาอีกนะ! ปาณีถ้าว่างก็ กลับมาบ้างนะเข้าใจไหม?”

วันนี้ธามนิธิทำให้เธอมีหน้ามีตาขึ้นมา ตอ