บทที่ 423

บทที่423

เธอมองถามนิธิ ถามว่า “คุณหายดีแล้วหรือ

คะ?”

“ต้องพักฟื้นอีกสักระยะ” ธามนิธิตอบ แต่เรื่อง เดินไม่มีปัญหาแล้ว”

เขามองปาณีที่อยู่ในอ้อมกอด “ดีใจไหม?”

ปาณีกลอกตาไปมา ไม่มีอะไรที่ไม่น่าดีใจนี่ “ก็ ดีใจหรอกค่ะ แต่ว่า…คุณคงไม่ได้เพิ่งมาหายดีวันนี้ หรอกนะ?”

พอเห็นท่าทาง

บทที่ 424

บทที่424

ยังจำได้ว่าเมื่อคืนวาน เขายังนั่งบนรถเข็นอยู่ เลย

ธามนิธิ “อั้ม”

“น้า….” น้าลำมุงอยากพูดออกมา แต่หาคำพูด ไม่ถูก “น้าขอไปโทรหาคุณผู้หญิงก่อน” เธอระงับความตื่นเต้นไม่ไหว ไม่อยากเชื่อเลย จริงๆ

ตั้งแต่ตอนที่ธามนิธิขาเดินไม่ได้ คนในบ้าน สิทธิ์เวชทุกคนก็รู้สึกเศร้าหมอง แต่ต

บทที่ 425

บทที่425

ปาณีเมื่อเห็นเหตุการณ์นี้แล้ว ก็เดินเข้าไป เธอเดินไปเข้าห้องน้ำ

ทีนาร์เห็นเป็นปาณี ก็รู้สึกตกใจ เดิมทีก็เป็น คนขี้ขลาด ตอนนี้เธอจึงรู้สึกกลัวปาณีมาก

แต่พอนึกถึงเรื่องที่ปาณีมีความแค้นกับตรยา แล้ว ก็รู้ว่าปาณีไม่ช่วยตรยาเป็นแน่ จึงไม่รู้สึกว่าต้อง กลัวเธอ

พูดขึ้นว่า “ป