บทที่ 413

บทที่413

“กลัวอะไร?” น้าเสียงของธามนิธิ มีความสุขม แบบผู้ใหญ่

ปาณีบอกว่า “รู้สึกฉันเหมือนอยู่ห่างไกลคุณ เหลือเกิน ไม่เคยเข้าไปในโลกของคุณได้สักที”

บางครั้งปาณีมีความรู้สึกว่า พวกเขาไม่เหมือน คู่สามีภรรยากันเลย

สามีภรรยาต้องเกื้อหนุนซึ่งกันและกัน แต่ว่า เป็นเธอที่โดนเขาเอาอกเอา

บทที่ 414

บทที่414

ปาณีหัวเราะร่วน “ก็คุณเป็นสามีของฉันอยู่ แล้ว ! เป็นมาตลอด

ธามนิธิเห็นเธอแบบนี้แล้ว ก็ได้แต่จูบริมฝีปาก ที่ริมฝีปากเธอ

ตอนเช้าแปดโมงกว่า ปาณีตื่นนอนขึ้น ก็พบว่า ธามนิธิออกไปทํางานแล้ว

ช่วงนี้เขาออกไปแต่เช้าทุกวัน ได้ยินว่างานยุ่ง จนแม้แต่ข้าวกลางวันก็ไม่ได้ทาน ไม่รู้ว

บทที่ 415

ตอนที่ 415

รถเข็นที่เขานั่งยังอยู่ที่มุมนี้ มองถึงตรงนี้ เธอรู้สึก งงงัน นี่คือ…..

ง่วงจนเบลองั้นหรือ?

ปกติคุณอาจะต้องใช้รถเข็นแทนการเดินไป แต่ เมื่อกี้ เธอกลับคล้ายว่าเห็นเขาเดินเข้าไป

ปาณีนอนอยู่บนเตียง ไม่ได้ขยับเขยื้อน ริม ฝีปากยังยก ม เธอคิดว่าคนเองคล้ายคนโงก็มีปาน กระทั่