บทที่ 346

ตอนที่ 346

ธามนิธิมองไปยังเขา “.…………….

ปาณีจับมือของเขาไว้ อ้อนว่า “บอกหนูหน่อย! บอก หนูเร็วๆสิคะ!”

ธามนิธิมองดูท่าทางการอ้อนของเธอ อดไม่ได้ที่จะ

หัวเราะออกมา “ไม่มีจริงๆ

ปาณีเห็นเขายิ้มแล้ว ก็รู้สึกโล่งใจไปด้วย พูดด้วย เสียงโหดว่า “นี่คุณพูดเองนะ! งั้นคุณจะไม่สนใจหนูไม่ได้

บทที่ 346

บทที่346

บทที่ 347

ตอนที่ 347

ธามนิธิมองสายตาที่เศร้าลงของเธอ พูดว่า “ฉันไม่ เป็นไร ไม่ต้องเป็นห่วงฉัน วิวที่นี่สวยมาก มาพักผ่อนสัก หน่อยก็ดีเหมือนกัน”

เขารู้ว่าเธอใจอ่อนมาก พอเห็นขาเขาไม่สามารถเดิน ได้ เดาได้เลยว่าเธอต้องเป็นห่วงเขามากแน่ๆ

ปาณีพยักหน้า “ค่ะ”

แต่ว่า ภายในใจก็ยังคงเสียใจนิดหน่อย