บทที่ 283

ตอนที่ 283

ไวยาตย์มองไปยังโมรี “ถ้าอย่างนั้นขอบคุณคุณโมรี มากนะครับ”

“ไม่เป็นไรค่ะ”

รถเคลื่อนออกจากมหาลัยอย่างรวดเร็ว

ช่วงนี้อาการเย็นมาก พรมที่หนานุ่นในบ้านบวกกับฮีต เตอร์ ช่างแตกต่างกับหอพักที่หนาวเย็นอย่างกับสวรรค์ กับนรกเลยทีเดียว

ปาณีนั่งอยู่บนโซฟา มองไปยังน้าลำมุงที่ก

บทที่ 283

บทที่283

บทที่ 284

ตอนที่ 284

หลังจากได้ยินคำพูดของเธอ ธามนิธิก็หัวเราะอย่าง อดไม่ได้ “ขาหักนับไหม?”

“…” คำพูดนี้ของเขา เปรียบเสมือนเข็มที่ที่มแทงใจ

ของเธออย่างแรง

ใช่สิ!

ถ้าเทียบกับสิ่งที่ธามนิธิต้องเจอแล้ว เรื่องแค่นี้จะ ถือสาไปทำไม?

ธามนิธิลูบหัวเธอเบาๆ พูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง “ฉันจำ ไ