บทที่ 282

ตอนที่ 282

ในรถเงียบมาก ไวยาตย์เห็นปาณีเป็นแบบนี้ ก็ไม่ได้ พูดอะไร นั่งเป็นฉากหลังอย่างเงียบๆ

ธามนิธิมองไปยังปาณีที่ซบอกเขาอยู่ แขนของเธอ กอดเอวเขาไว้แน่น

เหมือนเธอจะเดินมาไกลมาก เหนื่อยจนเกือบจะเป็น ลม ซบอยู่กลางอกเขา ทำให้เขาด่าไม่ออกเลยแม้แต่คำ เดียว แต่กลับมีความรู้สึกอยากปกป

บทที่ 282

บทที่282

บทที่ 283

ตอนที่ 283

ไวยาตย์มองไปยังโมรี “ถ้าอย่างนั้นขอบคุณคุณโมรี มากนะครับ”

“ไม่เป็นไรค่ะ”

รถเคลื่อนออกจากมหาลัยอย่างรวดเร็ว

ช่วงนี้อาการเย็นมาก พรมที่หนานุ่นในบ้านบวกกับฮีต เตอร์ ช่างแตกต่างกับหอพักที่หนาวเย็นอย่างกับสวรรค์ กับนรกเลยทีเดียว

ปาณีนั่งอยู่บนโซฟา มองไปยังน้าลำมุงที่ก