บทที่486

“เธอชอบไม่ใช่หรอคะ?” ครั้งก่อนเคยเห็น โปรเตอร์ที่บ้านของปาณี สองสามวันก่อนได้ยิน คนพูดว่าในเมืองเฉินตูมีคอนเสิร์ต ธามนิธิ วางแผนให้คนซื้อบัตรให้โดยเฉพาะ จากนั้นก็พอ ปาณีมาทีนี

ปาณีพูดว่า “แต่ว่าคุณไม่ชอบสักหน่อย”

หลังจากธามนิธิได้ยินเธอพูดจบ ก็ส่ง สายตาที่อบอุ่นมากๆมาให้เธอ วางมือท

บทที่487

“……” เกศรา บนลินลงเรือลำเดียวกันมา ตลอด เธอถามสิ่งนี้ขึ้นมา ปาณีไม่รู้สึกแปลกใจ เลย

เธอถึงขั้นรู้สึกว่าเณศราอาจจะลุกขึ้นมาตบ ตัวเองก็ได้

แต่ว่า ปาณีกลับนิ่งเฉยมาก “นี่เป็นเรื่อง ระหว่างฉันกับเขา”

“เธอกล้าดีมากนะ!” เณศราพูดนัยแฝง “นึก ว่ามีธามนิธิคอยหนุนหลัง ก็ทำโอหังแบบนี้ได้แล้

บทที่488

” ปาณีถูกเณศราพูดจนรู้สึกหมด

พูดไปชั่วขณะ เธอเข้าใจ เพราะถึงยังไงในสายตาของคน พวกนี้แล้ว ธามนิธิไม่มีทางชอบเธอเด็ดขาด

แน่นอนว่าถ้าเทียบกับธามนิธิแล้ว เธอไม่ คู่ควรกับเขาเลย

ไม่ได้รู้สึกต่ำต้อยไปเอง แต่เป็นเพราะว่า ระหว่างเขาสองคนแล้ว มีระหว่างที่ไกลกันมาก จริงๆ

แม้ว่าธามนิธิจ