บทที่483

ปาณีเงยหน้าขึ้นมองไปยังเขา คุณอา คุณ อาบน้ำเสร็จแล้วหรอคะ?”

“แม่” ธามนิธิทักทายฐิติพร

ฐิติพรยิ้มพูดว่า “พ่อของลูกยังไม่ได้กลับมา ปาณีเลยรอเป็นเพื่อนแม่สักพัก พวกลูกไปพัก ผ่อนกันเถอะ! ปาณี รีบไปเถอะ สามีของลูกจะ โกรธแล้วนะ! อ้อนเขาดีๆหน่อยละกันนะ”

เธอดูออกสักทีว่าลูกชายของตัวเองเ

บทที่484

ปาณีตกใจไปชั่วขณะเมื่อเห็นสายตา

เศร้าของเขา

เธอ แค่ล้อเล่นกับเขาเอง

เขาคิดเป็นเรื่องจริงหรอเนี่ย?

คำพูดแบบนี้คนส่วนใหญ่ไม่คิดเป็นจริงอยู่ แล้วดีไหม?

ไม่รอให้ปาณีเปิดปาก ธามนิธิก็พูดอย่าง หมดอาลัยตายอยากว่า “ได้ ต่อไปฉันจะให้เธอ เดือนละ 1 แสน ฉันจะไม่กลับมาบ้านด้วย เธออยู่

บทที่485

ไม่รู้เป็นเพราะอะไร พออยู่ข้างกายเขา ความรู้สึกที่ไม่ต้องทําอะไรเองนี้ ทำให้เธอรู้สึก ปลอดภัยอย่างบอกไม่ถูก

“เสร็จแล้ว” ธามนิธิเดินออกมา มือหนึ่งถือคื การ์ดไว้ อีกมือหนึ่งก็โอบไหล่เธอไว้ พาเธอไปยัง ลิฟต์

ปาณีเสนอความคิดเห็นว่า “คุณเอากระเป๋า ให้หนูเลยค่ะ หนูยกเองได้”

ตอนนี้เธอไม