บทที่396

” เพื่อที่จะอาศัยอยู่ในบ้านวิสิทธิ์เวชต่อไป เธอก็ ต้องพูดแบบนี้แน่นอนอยู่แล้ว” ติรยาคิดว่าตัวเองนั้น ฉลาด เธอเอาความหวังทั้งหมดฝากไว้ที่ธามนิธิ และเอ่ย กับธามนิธิว่า “คุณอาธามนิธิ ปาณีอยู่กับคุณ ก็เพียงแค่ เพราะเงิน คนที่เธอชอบคือเวทีส พวกเราเคยถ่ายรูป ด้วยกันมากมาย ถ้าคุณไม่เชื่อ ฉันส่ง

บทที่397

ติรยาคาดไม่ถึง ว่าการที่เธอหยิบยกปาณีขึ้นมา พูด กลับกลายเป็นตัวเองที่ถูกคนอื่นพูดถึงแทน

อารมณ์ของตรยาคุกรุ่นขึ้นมาแล้ว เธอตอบกลับไว ยาต อย่างไร้มารยาทและโมโห “เธอมันก็เป็นแค่คน ทำงานเป็นผู้ช่วย อาศัยอะไรมาพูดกับฉันแบบนี้ บ้านวิ สิทธิ์เวชก็แค่ให้เธอมาคอยดูแลธามนิธิที่เดินไม่ได้ก็ เท่าน

บทที่398

โม มองปาณี เอ่ย “ไม่โทษเธอหรอก ฉันก็ผิด ที่ วันนั้นไม่ได้ช่วยเธอพูด

ปาณีไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา พอพูดถึงเรื่องนั้น เธอ ไม่รู้จะเอ่ยอะไร โมรีจะช่วยเธอก็ได้และมีสิทธิ์ที่จะไม่ช่วย

เหลือเธอด้วยเช่นกัน

โมรีมองที่ปาณี เธอถือว่าปาณีเป็นเพื่อนเฮมา ตลอด และไม่อยากให้เรื่องนี้ทําให้ต้องเข้าใ