บทที่ 162

ตอนที่ 162

“มีความสุขสิคะ” สำหรับปาณีแล้ว คำถามนี้ธา มนิธิไม่จำเป็นต้องถามเลย

ตลอดเวลาที่อยู่ข้างๆเขา เป็นช่วงเวลาที่เธอมี ความสุขและไร้ความกังวลมากที่สุดในหลายปีนี้

เธอได้ลิ้มรสของการถูกเอาใจ ถูกรัก ถูกปกป้อง ความรู้สึกที่ถูกใส่ใจตลอดเวลานี้ เป็นความรู้สึกที่เธอไม่ เคยมีมาก่อน

บทที่ 163

บทที่163

บทที่ 163

ตอนที่ 163

“รองเท้า”

“น้าลำมุงเป็นคนซื้อ เธอไปขอบคุณเขาสิ” ธา มนิธิขมวดคิ้วและให้ไวยาตย์เข็นเขาเข้าไปในลิฟต์

ปาณีเดินตามเข้าไปในลิฟต์ มองดูเท้าของตัวเอง ยิ่งใส่ยิ่งรู้สึกชอบ

ใส่สบายมากจริงๆ

ธามนิธิแอบมองท่าทางที่มีความสุขของเธอแวบ หนึ่ง อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ

เขาชอบปาณีที่