บทที่222

ธามนิธิเป็นคนที่ชอบดื่มชา รู้สึกว่าชาร้านนี้ก็ ธรรมดานอกจากจะทำให้หายหิวน้ำก็ไม่ได้อร่อย มาก

ปาณียกยิ้ม “หนูจะไม่รู้ได้ไงละ? ใบชาอร่อย หรือไม่อร่อยหนูไม่รู้แต่ชาที่คุณอารินให้มันอร่อย ที่สุด!”

เธอพูดอย่างซื่อตรง

ธามนิธิดูสภาพเธอแบบนี้ก็ไม่รู้จะพูดอะไรต่อ เช่นกัน

ทั้งสองคนกินข

บทที่223

ดูเหมือนไม่ใช่ทางกลับบ้าน ธามนิธิ “ไปดูบ้าน”

“คะ?” ปาณีมองธามนิธิอย่างไม่เข้าใจ นี่เขามี บ้านแล้วไม่ใช่หรือไงแล้วยังจะไปดูบ้านไหนอีก?

ธามนิธิมองหน้าที่กำลังตกใจอยู่ของปาณีก็เลย อธิบาย “ลืมไปแล้วหรือไงว่าครั้งที่แล้วที่ไปบ้านแม่ เธอ แม่เธอบอกจะเอาหลังหนึ่งหลัง?”

พอนึกถึงแม่ตัวเอง

บทที่224

ปาณรออกมาจากห้องเปียโนก็เดินไปดูห้องนอน ของเธอกับธามนิธิ คุณอาไม่ได้เตรียมห้องส่วนตัวให้ เธอเหมือนบ้านหลังเก่าแต่กลับเอาของเธอและของ เขาไว้ในห้องเดียวกัน

เธอเปิดดูตู้เสื้อผ้า ดูเสื้อผ้าที่ย้ายมาจากบ้านเก่า มีทั้งเสื้อเก่าและเสื้อใหม่รวมกัน

นี่ซื้อเสื้อให้เธออีกแล้วงั้นหรอ

ทันใดน