บทที่ 52

ตอนที่ 52

ถ้ารู้ว่าจะเป็นอย่างนี้จะกินให้เยอะๆเลย ก่อนที่ คุณอาจะนึกขึ้นได้

“เธอยังเป็นเด็กดีไง? กินเยอะแล้วสุดท้ายคนที่ไม่ สบายก็เป็นตัวเธอเอง” เขาลูบหัวเธอเป็นการปลอบใจ พูดกับแม่บ้านว่า “เก็บไว้ให้เธอก่อน”

“ค่ะ” แม่บ้านรีบเก็บไอศกรีมไป

ปาณีจ้องหน้าธามนิธิ ในตามีความแค้นมหาศาล

บทที่ 53

บทที่53

บทที่ 53

ตอนที่ 53

หลังปาณีพูดจบ ธามนิธิก็ออกมาจากข้างในพอดี เขาสวมใส่เสื้อเชิ้ตหลวมๆ นั่งอยู่บนรถเข็น มองไปยังทั้ง สองคนที่กำลังยืนคุยกันอยู่ เปิดปากพูดเสียงเบาว่า “ไว ยาตย์”

น้ำเสียงเรียบนิ่งมาก แต่แฝงไปด้วยความรู้สึกที่ กำลังกดขี่อีกฝ่ายอยู่

ไวยาตย์รีบเดินไปหาเขา “คุณธามนิธิ”

ธามนิธิ