บทที่ 79

กระตือรือร้นขนาดนี้?

ดูท่าทางแล้ว ถ้าหากวันนี้ปาณีไม่อยู่ด้วย แม่คงตบโต๊ะตกลงไปแล้ว?

ฝนสิริจ้องหน้าปาณีแวบหนึ่ง “อยู่ต่อหน้าทุกคน พูดจาให้มันดีๆหน่อยได้ไหม?”

“หนูพูดจาดีๆนะคะ” ปาณีมองจริมแวบหนึ่ง อายุเขามากกว่าธามนิธิอีก ไม่เข้าใจเลยจริงๆว่าอยู่จนอายุ 30 แล้วย

บทที่ 80

แต่เดิมฝนสิริคิดว่าแค่เอาเรื่องเรียนต่อมาขู่ปาณีก็ได้แล้ว ไม่คิดเลยว่าจะใช้ไม่ได้ผลอีก เธอจ้องหน้าปาณี จู่ๆก็นึกขึ้นได้ว่า “เพราะผู้ชายคนนั้นใช่ไหม แกถึงปฏิเสธ?”

ปาณีรู้ว่าคนที่แม่พูดถึงคือไวยาตย์ เพราะว่าแม่ยังไม่เคยเจอธามนิธิ “ไม่ใช่”

ฝนสิริตอบว่า “ไม่ใช่เขา แล้วเ

บทที่ 81

คุยกันไว้แล้วว่าจะเลี้ยงข้าวนภันต์ แม้จะแพงไปหน่อยก็ตาม แต่ปกติเธอทำงานพาร์ทไทม์ก็มีการเก็บออมเงินไว้นิดหน่อยอยู่แล้ว

“สวัสดีค่ะ ทั้งหมด 899 หยวนค่ะ” พนักงานส่งบิลให้กับปาณี ปาณีขมวดคิ้ว นี่มันแพงเกินไปแล้วนะ!

เธอจำได้ว่าในการะเป๋าตังเธอมีแค่ 500 หยวนเท่านั้น แต่เดิมคิ