บทที่ 78

จริมหัวเราะชอบใจ “ก็ยังดีครับ เงินเดือนของผมถ้ารวมเงินอุดหนุนก็ได้เดือนละ 7-8 พันหยวนเองครับ เทียบกับพวกที่ทำธุรกิจส่วนตัวไม่ได้หรอก......”

แม้ปากจะพูดจาถ่อมตัว แต่ในความเป็นจริง มองไปแล้วเห็นได้ชัดเจนเลยว่าเขาพึงพอใจต่อรายได้ของตัวเองเป็นอย่างมาก

และยิ่งไปกว่านั้น

บทที่ 79

กระตือรือร้นขนาดนี้?

ดูท่าทางแล้ว ถ้าหากวันนี้ปาณีไม่อยู่ด้วย แม่คงตบโต๊ะตกลงไปแล้ว?

ฝนสิริจ้องหน้าปาณีแวบหนึ่ง “อยู่ต่อหน้าทุกคน พูดจาให้มันดีๆหน่อยได้ไหม?”

“หนูพูดจาดีๆนะคะ” ปาณีมองจริมแวบหนึ่ง อายุเขามากกว่าธามนิธิอีก ไม่เข้าใจเลยจริงๆว่าอยู่จนอายุ 30 แล้วย

บทที่ 80

แต่เดิมฝนสิริคิดว่าแค่เอาเรื่องเรียนต่อมาขู่ปาณีก็ได้แล้ว ไม่คิดเลยว่าจะใช้ไม่ได้ผลอีก เธอจ้องหน้าปาณี จู่ๆก็นึกขึ้นได้ว่า “เพราะผู้ชายคนนั้นใช่ไหม แกถึงปฏิเสธ?”

ปาณีรู้ว่าคนที่แม่พูดถึงคือไวยาตย์ เพราะว่าแม่ยังไม่เคยเจอธามนิธิ “ไม่ใช่”

ฝนสิริตอบว่า “ไม่ใช่เขา แล้วเ