บทที่ 70

“ไม่ต้องขอบคุณพี่หรอก” จันวิภากล่าว “จะขอบคุณ ก็ขอบคุณเขาสิ!

เธอมองธามนิธิแวบหนึ่ง เพราะว่าเขาเชื่อใจปาณี ดังนั้น พวกเขาจึงเชื่อใจตามไปด้วย

สายตาของปาณีตกอยู่บนตัวของธามนิธิ แต่ไม่ได้ขอบคุณเขาแต่อย่างใด

เขาเรียกติรยามา แสดงให้เห็นว่าเขาไม่เชื่อใจเธอ ถ้าหากพ

บทที่ 71

ไม่เช่นนั้น เพียงแค่เธอคิดก็รู้สึกอึดอัดแล้ว

จันวิภาได้ยินคำตอบของปาณี ถอนหายใจเฮือกใหญ่ “ดูเหมือนว่าร่างกายของเขายังไม่ดีขึ้นสินะ ไม่ได้การละ ฉันต้องไปต้มยาให้เขา......”

ถ้าเกิดว่าธามนิธิยังเป็นแบบนี้ต่อไป มีลูกไม่ได้ พ่อแม่คงกังวลแทบแย่

ตั้งแต่เขาเกิดเ

บทที่ 72

ธามนิธิจ้องมองเด็กโง่อย่างปาณี พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานว่า “ใครบอกว่าเชื่อเขาล่ะ?”

“ก็ที่คุณเรียกเขามา ไม่ได้เป็นเพราะว่าจะให้เขามาเป็นพยานเอาผิดหนูรึไง?”

ถ้าเกิดไม่ได้เป็นเพราะว่าเธอฉีกหน้ากากติรยาได้ทันเวลา ไม่แน่...... คุณอาอาจจะเชื่อติรยาแล้วจริงๆได้!

ธามนิ