บทที่686

เห็นได้ชัดว่าทั้ง ๆ ที่ทำสิ่งที่ใกล้ชิด แต่เธอรู้สึกว่าหัวใจของเขาอยู่ห่างไกลจากตน

ทำไม เห็นได้ชัดว่าเขาต้องการเธอ แต่การวางตัวต่อเธอกลับไม่มีความอ่อนโยนแม้แต่น้อยเช่นนี้

“ชนัน คุณรักฉันไหม” นลิน มีสุวรรณ์เอ่ยถามออกมาหนึ่งประโยค

รักงั้นเหรอ

คำพูดคิดเพ้อฝันนี้ ทำใ

บทที่687

“……” เมธชนันยกดวงตาขึ้น “จะรู้มากไปทำไม”

ปาณีมองดูเขา แสงดวงไฟภายในทำให้ใบหน้าดูเป็นสามมิติขึ้นมา เหมือนกับดาราหนัง “ก็แค่สงสัยนิดหน่อย น้านลินเป็นคู่หมั้นของคุณอา แต่คุณชอบเธอ....”

“ปาณี” ธามนิธิมองปาณีที่พูดไม่รู้จักกาลเทศะ จนต้องยับยั้งคำพูดของเธอ

ทุกอย่างมันเป็นอดี

บทที่688

นลิน มีสุวรรณ์เบื่อหน่าย จำใจวางหมอนลง เปิดประตูและเดินออกไป

ป้ามองเธอ เอ่ยอย่างอ่อนโยนและจริงใจ “คุณชลธีบอกว่าให้คุณลงไปกล่าวลาครอบครัวท่านประธานธีรวัฌน์ค่ะ”

พวกเขาจะได้รับใบรับรองในสัปดาห์หน้า และตอนนี้ข่าวการแต่งงานของพวกเขาได้รับการตีพิมพ์แล้ว

ตอนนี้นลิน มีสุวรรณ์เ